ဒုတိယလြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ
ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ၏ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးေန႔ကို က်င္းပလာခဲ့သည္မွာ ယခုဆိုလွ်င္ ၅၉ ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ၿပီ။ ယင္းကဲ့သို႔ လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့ျခင္းအတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႔အေနႏွင့္ မည္သည့္ အက်ဳိးစီးပြားမ်ား ရရွိခဲ့သနည္း။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး ဘာသာေရး လူမႈေရး ပညာေရး က်န္းမာေရးတြင္ အဘယ္မွ် တိုးတက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးခဲ့ၿပီနည္း။
ေမးသင့္ေမးထိုက္ေသာ ေမးခြန္းျဖစ္ပါသည္။သို႔ေသာ္ အေျဖမ်ားကား ဝမ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ေကာင္းလွသည္။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ဒီမိုကေရစီစနစ္သို႔ အကူးအေျပာင္းကာလတြင္ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့သည္မွာ ယေန႔အထိ ျဖစ္သည္။
ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို တည္ေထာင္ေရး အတြက္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူလူထုက ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ စစ္အစိုိးရ၏ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ေအာက္တြင္ လႈပ္မရရွားမရ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရက စစ္တပ္ႀကီးစိုးေရးအေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲေနသည္မွာ ယခုထက္တိုင္ မၿပီးႏိုင္ေသး။ ယင္းအေျခခံဥပေဒ အတည္ျဖစ္သြားလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရးသည္ စုန္းစုန္းျမဳပ္သြားလိမ့္မည္။ အာဏာကို တရားမဝင္ လုယက္ယူငင္ထားသည့္ စစ္တပ္သည္ အာဏာကို တရားဝင္ရရွိ သြားေတာ့မည္ ျဖစ္ရာ လက္မရြံ႕အာဏာသားကို တရားသူႀကီးခန္႔လိုက္သကဲ့သုိ႔ ျဖစ္သြားေပေတာ့မည္။
ႏိုင္ငံေရးက ခြ်တ္ၿခံဳက်ေနေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး၏ လက္ေအာက္ခံမ်ားျဖစ္ၾကေသာ အျခားအေရး ကိစၥမ်ား မွာလည္း တရၾကမ္း ထိုးဆင္းဆုတ္ယုတ္ေနခဲ့သည္။ စိုက္ပ်ဳိးေရးကို အေျခခံ၍ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးကို တည္ေဆာက္ မည္ဟု အသံကုန္ေႂကြးေၾကာ္ေနသည့္ ၁၉ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အေျခခံစားသံုးကုန္မ်ား ေစ်းႏႈန္းေခါင္ခိုက္လာသကဲ့သို႔ စက္မႈဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၏ အသက္ျဖစ္ေသာ လွ်ပ္စစ္မီး ကလည္း လာတခ်က္ မလာတခ်က္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ မ်ားမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရးကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ပညာေရးႏွင့္ ဘာသာေရးနယ္အတြင္းသို႔္ ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္ စိုးမိုးေနခဲ့ၿပီ။
လြတ္လပ္ေရးကို ရရွိခဲ့ပါလ်က္ အစစအရာရာ ေအာက္တန္းေနာက္တန္းက်ေနရသည့္အျဖစ္ကို ၾကည့္လွ်င္ နားမလည္ စရာျဖစ္ေနတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကိုလိုနီစနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ေသာ္ လည္း စစ္အာဏာရွင္ စနစ္လက္ေအာက္သို႔ က်ေရာက္ေနရသည့္ အျဖစ္ကို သိျမင္ေနသူတို႔ အတြက္ကား လက္ရွိအေျခအေနကို နားမလည္ စရာမရွိ။ အာဏာရွင္စနစ္ကား ကိုလိုနီစနစ္ထက္ အဆမ်ားစြာ ပိုမိုဆိုးဝါးသည္ မဟုတ္ပါလား။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လက္ရွိအေနအထားကို ဒုတိယေျမာက္လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲကာလအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾက သည္။ ပထမတိုက္ပြဲက ကိုလိုနီလက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရး။ ယခုတိုက္ပြဲက အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရး။ ထို႔ျပင္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးရရွိရန္အတြက္ တိုက္ပြဲလည္း ျဖစ္သည္။
ပထမလြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲထက္ ယခုဆင္ႏႊဲေနရေသာ ဒုတိယ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲက ပိုမိုခက္ခဲ ၾကမ္းတမ္းသည္ကား အမွန္ပင္။ တုိက္ပြဲေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ကာလၾကာရွည္ ဖမ္းဆီးထားျခင္းက ဤအခ်က္ကို ထင္ရွားေစသည္။
စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၏ မိန္႔ခြန္းတခုတြင္ “ ဒါေပမယ့္ (လြတ္လပ္ေရးကို) ျပန္ရဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အသက္ေသြးေခြ်းအေျမာက္အမ်ားကို ရင္းႏွီးေပးဆပ္ၿပီးမွ ျပန္ရတတ္တာမ်ဳိး ျဖစ္တယ္” ဟု ထည့္သြင္း ေျပာၾကားခဲ့ရာ အလြန္စဥ္းစားဖြယ္ေကာင္းလွသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးက ကိုလိုနီအျပဳခံရမည့္အႏၱရာယ္ကို သတိေပးေျပာၾကားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႔အရွိတရားအရ ျပည္သူတို႔အား ကြ်န္ျပဳေနသည္မွာ စစ္အစိုးရသာ ျဖစ္ရာ စစ္အစိုးရဘက္က ၿခိမ္းေျခာက္သတိေပးခ်က္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားတုိ႔ကား ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီတို႔ထံမွ လြတ္လပ္ေရးကို ရခဲ့သည္။ ယင္းလြတ္လပ္ေရးမွာ စစ္အာဏာရွင္တို႔ လက္ေအာက္တြင္ ျပန္လည္ဆံုး႐ႈံးသြားခဲ့သည္။ ျပန္လည္ဆံုးရႈံးသြားေသာ လြတ္လပ္ေရးကို ျပန္ရဖို႔အတြက္ ျပည္သူတို႔ အေနႏွင့္ အသက္ေသြးေခြ်း ေျမာက္မ်ားစြာကို ေပးဆပ္ရမည္ဟု ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးက သတိေပးၿခိမ္းေျခာက္ေနသည္လား။
မည္သို႔ျဖစ္ေစ ပထမလြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၏ အသီးအပြင့္ျဖစ္ေသာ ၅၉ ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔တြင္ လြတ္လပ္ေရး ရလိုေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားကို တိုးျမႇင့္ၿပီး ဒုတိယလြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲကို အားႀကိဳးမာန္တက္ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲၾကရန္ သႏၷိဌာန္ခ်ၾကရမည္သာ ျဖစ္သည္။ ။ [Top] |
