ဘက္ႏွစ္ဘက္ အျမင္ႏွစ္မ်ဳိး

လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ကုန္ပိုင္းက ျဖစ္သည္။ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ တကိုယ္ေတာ္တိုက္ပြဲ၀င္သည့္ မစုစုေႏြးသည္ စတန္႔လုပ္ ေနသူသာ ျဖစ္သည္ဟု ေ၀ဖန္ေျပာဆိုသံကုိ ၾကားရသည္။ ေဝဖန္ေျပာဆိုသူမွာ သာမန္လူ မဟုတ္ဘဲ စာေရးဆရာတဦး ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ အံ့ၾသမိပါသည္ဟု တခ်ဳိ႕က ေျပာၾကသည္။

မစုစုေႏြး ဆိုလွ်င္ ျမန္မာ့အေရးကို စိတ္ဝင္စားသူတိုင္း သိၾကသည္။ စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ား၏ အဓမၼလုပ္အားေပးခိုင္းေစ မႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မေက်နပ္သျဖင့္ တိုင္ၾကားခဲ့သူ၊ ယင္းသို႔ အဓမၼလုပ္အားေပး ခိုင္းေစသူ အာဏာပိုင္တို႔ကို ဥပေဒႏွင့္အညီ အျပစ္ဒဏ္ခံရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သူ၊ ယင္းအျဖစ္ကို မေက်နပ္သည့္ အာဏာပိုင္တို႔က စြဲခ်က္လိမ္မ်ားျဖင့္ စီရင္မႈေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္က်ခံခဲ့ရသူ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားအဖြဲ႔အပါအဝင္ ႏို္င္ငံတကာမွ ဖိအားေပးမႈမ်ားေၾကာင့္ မၾကာမီက ျပန္လြတ္လာသူ ျဖစ္သည္။

မစုစုေႏြး၏ ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္မဟုတ္ေသာ္မွ အၾကမ္းဖ်င္းၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ပင္ စတန္႔ထြင္သည္ဟု ယူဆႏိုင္သည့္ လုပ္ရပ္ကို ဘယ္ေနရာမွာမွ ေတြ႔ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ သူတို႔ကို အာခံသူတို႔အား ရက္ရက္စက္စက္ အျပစ္ ေပးတတ္သည္ျဖစ္ရာ အဘယ္သူမွ စတန္႔ထြင္ၿပီး အညႇဥ္းပန္းအႏွိပ္စက္ကို ခံႏုိင္မည္မဟုတ္။ စင္စစ္ မစုစုေႏြးသည္ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြဝိုင္းေနသည့္အၾကားမွ မတရားမႈကို ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုဝံ့ျခင္းအတြက္ သူရဲေကာင္းတေယာက္အျဖစ္ပင္ သတ္မွတ္ခံရမည့္္သူ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ စတန္႔ထြင္သည္ဟု ေျပာသူက ေျပာေလသနည္း။

မၾကာေသးမီကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ျပန္၀င္ၿပီး တကိုယ္ေတာ္ဆႏၵျပမည့္ ဆရာႀကီးဆလိုင္းထြန္းသန္းကို စတန္႔ ထြင္သူသာျဖစ္သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်သံ ၾကားရျပန္သည္။ စင္စစ္ ဆရာႀကီး၏လုပ္ရပ္သည္ ဘာမွ ႐ႈပ္႐ႈပ္ေထြးေထြးမပါ။ ဘာမွ သံသယျဖစ္စရာ မရွိ။ မတရားဖိႏွိပ္မႈကို ႏွစ္ေပါင္းၾကာရွည္ ခံစားေနခဲ့ရသည့္္ ႏိုင္ငံသားတေယာက္အေနႏွင့္ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္သည့္ အရာကို လုပ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ရန္ ႀကိဳးစားျခင္းမ်ွသာ ျဖစ္သည္။

တြင္းဆံုးက်ေအာင္ အဖိႏွိပ္ခံေနရေသာ လူတေယာက္သည္ သည္ေလာက္ေတာ့လုပ္သင့္သည္၊ သည္မွ်ေတာ့လုပ္ႏိုင္ရမည္ ဟူေသာအျမင္ျဖင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရဲရဲတင္းတင္း ေၾကညာၿပီး လုပ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။ ယခင္ကလည္း ဆရာႀကီးသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕တြင္ တကိုယ္ေတာ္ ဆႏၵျပျခင္းေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္း ခံခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ ေထာင္တြင္းဘ၀ အဘယ္မွ်ဆိုး၀ါးသည္ကို ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္။ ထိုသ႔ိုေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို အဘယ္ေၾကာင့္ စတန္႔ထြင္သူဟု ေျပာသူက ေျပာေလသနည္း။

သာမန္အသိဥာဏ္ျဖင့္ ၾကည့္လွ်င္ပင္ လက္ရွိျမန္မာအစိုးရသည္ ျပည္သူျပည္သားတို႔အေပၚ လွည့္ဖ်ား၍တမ်ုဳိး ႏွိပ္စက္၍ တဖံု အလြန္ေကာက္က်စ္ ရက္စက္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားစြာျဖင့္ စစ္တပ္ကြ်န္အျဖစ္ သြတ္သြင္းရန္ ႀကိဳးစားေနသည္ကို အထင္အရွားျမင္ရပါလိမ့္မည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ကြ်န္ဇာတ္သြင္းေနျခင္းအား မည္ကဲ့သို႔ ခုခံ တားဆီးမည္နည္း။

ယခုအခ်ိန္တြင္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရသည္။ ၁၉၉၀ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ေနရာအမ်ားစုအႏိုင္ရခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္လည္း စစ္အစိုးရကိုေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ဆီသို႔ လာေရာက္ရန္ မည္သို႔မွ ေဖ်ာင္းဖ်၍ မရဘဲ ျဖစ္ေနသည္။ ထ႔ုိျပင္ လူစုလူေ၀းႏွင့္ လႈပ္ရွား၍ မရေအာင္ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ေနသည္မွာလည္း ထပ္ထပ္ၾကမ္း ေနသည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ စနစ္တက် ဖိႏွိပ္ ဖ်က္ဆီး ခံေနခဲ့ရေသာ ျပည္သူတို႔ု အေနႏွင့္ ေသနတ္ေျပာင္း၀ေအာက္တြင္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို လုပ္ဖို႔ ဆိုသည္မွာလည္း မလြယ္ကူလွပါ။

ဤအေျခအေန၌ မတရားအုပ္စုိးမႈကို အၾကမ္းမဖက္ေသာနည္းျဖင့္ ဆန္႔က်င္ျပရာတြင္ မစုစုေႏြးႏွင့္ ဆရာႀကီး ဆလိုင္း ထြန္းသန္းတို႔ကဲ့သုိ႔ တကို္ယ္ေတာ္ဆႏၵျပျခင္းသာလွ်င္ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုးနည္းလမ္း မဟုတ္ပါလား။ မတရား အုပ္စိုးမႈကို မႏွစ္သက္ေသာသူတို႔အေနႏွင့္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မလုပ္ႏိုင္ေသာ္မွ ထိုကဲ့သို႔ ရဲရဲရင့္ရင့္ ပြင္ပြင့္လင္းလင္း ဆန္႔က်င္ျပသူ တို႔အား ခ်ီးမြမ္းရမည္မဟုတ္ပါလား။ မခ်ီးမြမ္းႏိုင္သည္ထားဦးေတာ့ ကဲ့ရဲ႕စကား ေျပာၾကားျခင္းကိုမူ လံုး၀ မျပဳသင့္ၿပီ။

စစ္အာဏာရွင္တို႔ဘက္ကမူ ယင္းကဲ့သို႔ ဆန္႔က်င္ျပသူမ်ားကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျပစ္ဒဏ္ခတ္ေပလိမ့္မည္။ (စုစုေႏြး၏ ေထာင္တြင္းဘ၀ကိုၾကည့္။ ဆရာႀကီး ဆလိုင္းထြန္းသန္းအား ျပည္၀င္ခြင့္မေပးျခင္းကို ၾကည့္ ။) ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ အျပတ္ရွင္းပစ္ လိမ့္မည္။ အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕စကား ေျပာၾကားပါလိမ့္မည္။ ျပည္ပအားကိုး ပုဆိန္႐ိုး၊ အဖ်က္သမား၊ ႏိုင္ငံေရး စတန္႔ထြင္သူ စသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လက္ရွိႏိုင္ငံေရးသည္ ၾကားေန၍ မရႏိုင္ေသာအေနအထားျဖစ္သည္။ အျဖဴႏွင့္ အမည္း လံုးဝ ကြဲျပားဆန္႔က်င္ ေနသည့္ အေနအထားျဖစ္သည္။ စစ္အာဏာရွင္ဘက္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီဘက္ဟူ၍ ဘက္ႏွစ္ဘက္တည္းသာ ရွိသည့္ အေနအထားျဖစ္သည္။ ဤအေနအထားတြင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္သူမ်ားအေနႏွင့္ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေၾကာင့္သာ စစ္အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးအတြက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မလႈပ္ရွားဝံ့ေသာ္လည္း လႈပ္ရွားသူမ်ားကိုမူ အျပစ္တင္မည္မဟုတ္။ ယင္းသို႔ အျပစ္မေျပာျခင္းသည္ပင္ လက္ရွိအေနအထားအရ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ ဒီမိုကေရစီဘက္တြင္ ရွိေနသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ဒီမိုကေရစီကို ေထာက္ခံေနျခင္းဟု ေျပာႏိုင္သည္။

သို႔ျဖစ္ပါလ်က္ အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးကို တတ္စြမ္းသမွ် လုပ္ေနသူတို႔အား စတန္႔ထြင္သူမ်ားဟုု ကဲ့ရဲ႕ေျပာဆိုေနပါ မူကား ယင္းသို႔ ေျပာဆိုျခင္းအတြက္ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ “ေက်ာသပ္မႈ”ကို ခံရရံုမွတပါး အျခားအက်ဳိးမရွိေၾကာင္း သတိေပးလိုက္ရေပသည္။     ။ [Top]