ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါး (အပိုင္း - ၁၇၃)
ရန္ကုန္သားတာေတ | ဇြန္ ၆၊ ၂၀၀၇
ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ မိန္းကာ႐ိုက္တာႀကီးျဖစ္သည့္ ႐ုကၡစိုးႀကီးသည္ ေညာင္ပင္ေအာက္တြင္ တုတ္တေခ်ာင္းျဖင့္ ေတာင္ျခစ္၊ ေျမာက္ျခစ္လုပ္ကာ ပါးစပ္ကလည္းပြစိပြစိ နန္းစေတာ့႐ြတ္ေနေလ၏။ ဒိြဳင္ဆူေထ့ေတာင္ေပၚသို႔ လမ္းေလွ်ာက္တက္ လာသည့္ ႂကြက္စုတ္ႏွင့္ ဖိုး႐ႈပ္တို႔ ၂ ေယာက္ အနားသို႔ေရာက္လာေနသည္ကိုပင္ သတိမထားမိေပ။
သူေကာင္းသား ၂ ေယာက္က အသာေလးအနားကိုကပ္သြားၿပီး ဦး႐ုကၡစိုး၏ ခါးကို ႂကြက္စုတ္ကတို႔လိုက္ရာ …။
႐ုကၡစိုး။ ။ ဟဲ့ … ေသာက္ပလုပ္တုတ္ အစိုးရျပဳတ္ … အဲအဲ၊ လန္႔လိုက္တာကြာ မင္းတို႔ေကာင္ေတြ အနားေရာက္ေန ရင္လည္း အသံျပဳမွေပါ့ကြ။ အခုေတာ့ မင္းတို႔ေၾကာင့္ အာ႐ံုေတြပ်က္ကုန္ၿပီ။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ေအးေလကြာ၊ ႂကြက္စုတ္ကလည္း ေနာက္စရာရွားလို႔ ဦး႐ုကၡစိုးလန္႔သြားေအာင္ …၊ အလုပ္ႀကီး အကိုင္ႀကီး လုပ္ေနတာ ကေလးကစားစရာမဟုတ္ဘူးကြ၊ လူႀကီး ဖဲ႐ိုက္တာ ဟဲဟဲဟဲ …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ လူႀကီးဖဲ႐ိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ မိုးဦးက်ဆိုေတာ့ ဒီေတာင္ကိုလာၾကတဲ့ ဘုရားဖူး နည္းသြားလို႔ သူ႔ေညာင္ပင္မွာလူျပန္စည္ေအာင္ နံပါတ္ေပးဖို႔ ႐ုကၡစိုးႀကီး ခ်ဲတြက္ေနတာကြ။ ဒီအပတ္အတြက္ ထိပ္စည္းေလး ေျပာပါဦးဗ်။
႐ုကၡစိုး။ ။ ငါက ႐ုကၡစိုး စစ္စစ္ကြ။ မင္းတို႔ၾကားဖူးတဲ့ ဘိုးေတာ္၊ ဂိုဏ္းဆရာေတြလို ခ်ဲဂဏန္းလဲမေပးဘူး၊ ပရီးမီးယားလိခ္ ေဘာလံုးပြဲကိုလည္း ဖိုးကပ္မေဟာဘူးကြ။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ဒါဆိုရင္ ေျမႀကီးေပၚမွာ တုတ္တေခ်ာင္းနဲ႔ ဟိုျခစ္ဒီျခစ္ … ဘာလုပ္တာလဲဗ်။
႐ုကၡစိုး။ ။ မေန႔တုန္းက ကမာၻ႔ပတ္၀န္က်င္ထိမ္းသိန္းေရးေန႔ေလကြာ။ အဲဒါ တို႔တိုင္းျပည္ရဲ႕ လက္ရွိ အေျခအေနကို ေဖာ္ျပတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကို စာခ်ိဳးေလးနဲ႔ စမ္းၾကည့္ေနတာ။ ဖိုး႐ႈပ္ … ျပန္ရင္ကူးယူသြား မင္းတို႔မဂၢဇင္းမွာ သံုးခ်င္လည္း သံုးေပါ့ကြာ။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေကာင္းတယ္ဗ်ိဳ႕ ... ေကာင္းတယ္၊ ထီသည္စစ္သူတို႔ … ထီးသည္စစ္သူတို႔လည္း ဒီလိုပဲ ထီေရာင္း၊ ထီးေရာင္းရင္းကနာမည္ရလာတာ။ ဖိုး႐ႈပ္ … မင္းကေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း စာေတြေရးေနတဲ့ေကာင္ဆိုေတာ့ နာမည္လွလွေပး တတ္မွာေပါ့။ တို႔႐ုကၡစိုးႀကီးအတြက္ နာမည္လွလွေလး ေ႐ြးေပးလိုက္စမ္းပါကြာ။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ဒါေလးမ်ား ခက္တာမွတ္လို႔ တို႔ရဲ႕ပညာရွင္႐ုကၡစိုးႀကီးကို ေဒါက္ခ်ာ ဒူလာခ်စ္သူ လို႔ ေပးလိုက္ေပါ့ကြာ။ လုပ္ပါဦး ဦး႐ုကၡစိုးရဲ႕ ႐ြတ္ျပစမ္းပါဦး။ ခုႏွစ္ရက္သား သမီး စိတ္မခ်မ္းသာေအာင္။
ဖိုး႐ႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္တို႔သည္ ႐ုကၡစိုးႀကီးက သူစပ္ထားသည့္ကဗ်ာကို ႐ြတ္ျပေတာ့မည္မွန္းသိေနေသာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း ႐ြတ္မရေအာင္ ႏွိပ္စက္ေနၾကေလ၏။
႐ုကၡစိုး။ ။ ကဲပါကြာ … ဒူလာခ်စ္သူ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေဘာက္ခ်ာဖိုးတြန္႔ ပဲျဖစ္ျဖစ္ … နားေထာင္စရာရွိတာ ေကာင္းေကာင္း နားေထာင္ၾကေလကြာ။ ၿပီးေတာ့မွ ေ၀ဖန္ေရးေပးၾကေပါ့။ အဟမ္းဟမ္း … ေခါင္းစဥ္ေလးက “ခ်ိန္ခါမွီ ေပါက္မယ့္ေတာ” တဲ့။
ဥတုရာသီ ေတာကိုမွီ
မွီစရာေတာျပဳန္း ျပန္စိုက္တုန္း
စိုက္ၾကပါကြဲ႔ ၾကက္ဆူတဲ့
ေလာင္စာလည္းရ ျမန္ျပည္လွ
ကၽြန္းအစားထိုး စိုက္ၾကသည္
ဘယ္ခါေပါက္မည္ မသိၿပီ …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ သိပ္ခံစားရတာဘဲ ဦးေလးရာ။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ အဲဒါဆိုလဲ တကယ့္ဦးေလးေတာ္သြားေအာင္ မင္းဂ်ီးေဒၚႀကီးနဲ႔ ေပးစားလိုက္ပါလား။
ဖိုး႐ႈပ္စကားေၾကာင့္ ေမာင္ႂကြက္စုတ္တေယာက္ မ်က္ႏွာ႐ံႈမဲ့သြား၏။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ကၽြန္ေတာ္က ကဗ်ာသမားမဟုတ္ေတာ့ အေရးအသားအေပၚမွာေတာ့ မေ၀ဖန္ခ်င္ဘူး။ ကိုယ္မပိုင္တဲ့ စပ္ဂ်က္ ကို၀င္ေျပာမိလို႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ အေဆာ္ခံေနရမယ္။ ဒီကဗ်ာကို႐ြတ္သင့္ ႐ြတ္ထိုက္တဲ့ေနရာေလး ကိုေတာ့ အခါအခြင့္သင့္တုန္း လက္ခ်ာေပး အဲ … အႀကံေပးခ်င္တယ္။
ဖိုး႐ႈပ္တေယာက္ ဆရာ့ဆရာႀကီးဂိုက္ဖမ္းေနပံုကို စိတ္မရွည္ေတာ့သည့္ ႂကြက္စုတ္က ၾကားျဖတ္ၿပီး …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟုတ္ပါၿပီ ဆရာ႐ႈပ္ရာ … ႐ီႊးစရာရွိရင္လဲ အျမန္႐ီႊးပါခင္ဗ်ား။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ဒီလိုကြ၊ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တို႔႐ုကၡစိုးႀကီး ကဗ်ာဉာဏ္ကြန္႔ျမဴးတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ လူမႈကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေတြလုပ္ေနတဲ့ အျဖဴေရာင္သက္တံအဖြဲ႔ တႏွစ္ျပည့္ကဗ်ာ႐ြက္ပြဲလုပ္တဲ့ေန႔ တရက္ထဲ တိုက္ဆိုင္ေနလို႔ အဲဒီပြဲမွာ ကဗ်ာသြား႐ြတ္ဖို႔ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာမလို႔ပါ။
႐ုကၡစိုး။ ။ ဘယ္လိုဘယ္လို… ဟို ကဗ်ာ႐ြတ္ခြင့္မရ၊ မီဒီယာမွာ နာမည္ေဖာ္ျပခြင့္ေတြ ခဏခဏ အပိတ္ခံေနရတဲ့ ၀ိႈက္ရိမ္းဘိုးအဖြဲ႔ကိုေျပာတာလား။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ဟုတ္ပါ့ဗ်ား။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဒါဆိုရင္ သူတို႔အုပ္စု လုပ္ပိုင္ခြင့္ေလးေတြရ၊ အေျခအေနလဲေကာင္းလာတာေပါ့ေနာ္။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ အျဖဴေရာင္လႈပ္ရွားမႈေတြ နားထားလို႔ ခြင့္ျပဳလိုက္တာ ျဖစ္မွာပါကြာ။ ဒါေတာင္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရဖို႔ ဘယ္ကဗ်ာေတြ ႐ြက္မယ္ဆိုတာကို စာသားကအစအေသးစိတ္ သူ႔တို႔ကိုတလေလာက္ႀကိဳေပးထားရတာ။ အစီအစဥ္အေသးစိတ္ကိုလည္း တလေလာက္ႀကိဳေျပာထားရနဲ႔ အဲဒီပြဲမွာကဗ်ာ႐ြတ္မယ့္သူေတြ ပြဲေန႔က်ရင္ အိမ္သာ ဘယ္ႏွစ္ခါ၀င္မယ္ဆိုတာကအစ ပါမစ္တင္တုန္းက တခါထဲေျပာထားရတာတဲ့ဗ်။
႐ုကၡစိုး။ ။ ဘာေပါ့ျဖစ္ျဖစ္ပါကြာ လူမႈေရးလုပ္ငန္းလုပ္တဲ့သူေတြ အခုလိုလုပ္ခြင့္ရတာကိုေတာ့ ၀မ္းသာပါတယ္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေနာက္ထပ္၀မ္းသာစရာတခုေျပာရဦးမယ္။ ဘယ္ေတာ့မွမၿပီးေတာ့ဘူးလို႔ထင္ထားတဲ့ ေညာင္ႏွစ္ပင္ ညီလာခံႀကီး ဒီတခါျပန္စရင္ အၿပီးသတ္လုပ္ေတာ့မယ္လို႔ ေၾကညာလိုက္ၿပီဗ်။
႐ုကၡစိုး။ ။ ၿပီးသြားေတာ့လဲေအးတာေပါ့ကြာ။ အသင့္ေရးထားတာေတြကို အဆံုးသတ္အတည္ျပဳ လိုက္တယ္လို႔ဘဲ ယူဆရေတာ့မွာေပါ့။
ဖိုး႐ႈပ္။ ။ ဦး႐ုကၡစိုးႀကီး မသိဘဲ ေလွ်ာက္ေျပာေနျပန္ၿပီ။ အတြင္းစကားေျပာရဦးမယ္၊ အခုေညာင္ႏွစ္ကို အဆံုးသတ္ လိုက္တာ အေၾကာင္းရွိတယ္ဗ်။ သူတို႔က ေညာင္တပင္ညီလာခံ ထပ္လုပ္ဖို႔စီစဥ္ေနတာ၊ ျမန္မာျပည္မွာလဲ ေညာင္ပင္ေကာင္း မွန္သမွ် ပရိေဘာဂပစၥည္းဆိုင္ေတြေရာက္ကုန္ၿပီဆိုေတာ့ ဦး႐ုကၡစိုးေနတဲ့ ေညာင္ပင္ကို ထိုင္းအစိုးရဆီကေန အနဲဆံုး
ႏွစ္ ၅၀ ငွားဖို႔ကို ညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မတီဥကၠဌႀကီးက ပြဲစားတေယာက္ လႊတ္ထားတယ္ဗ်။
႐ုကၡစိ္ုး။ ။ ေဟ့ေကာင္ ဖိုး႐ႈပ္၊ ဒါေနာက္စရာကိစၥမဟုတ္ဘူးကြ။ ေနာက္တယ္ ေျပာင္တယ္ဆိုတာ အတိုင္းအတာ ရွိရတယ္။ မင္းတို႔ ေနာက္ေနပံုက တဖက္လူကို နပ္ေၾကာင္းေပးသလိုျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကိုလဲ စဥ္းစားဦး။
ႂကြက္စုတ္။ ။ နအဖ က ဦး႐ုကၡစိုးႀကီးေနတဲ့ေညာင္ပင္မွာ ညီလာခံလာလုပ္လဲ ပူစရာမလိုပါဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ အပတ္မင့္ နားမွာ ဇီးပင္က ေတာ္ေတာ္ႀကီးေနၿပီ။ နတ္စင္ဘာညာလဲမရွိေသးဘူးဆိုေတာ့ အဲဒီဇီးပင္မွာလာေနေပါ့ဗ်ာ ဟားဟားဟား…။
ႂကြက္စုတ္၏စကားေၾကာင့္ ဦး႐ုကၡစိုး၏ ကညစ္တျဖစ္လဲ ေျမတြင္ျခစ္ေနေသာတုတ္သည့္ ဦးေအာင္ေဇယ်၏ အထူး
တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားကိုတပ္ဆင္ေပးသည့္ ၀ါးရင္းတုတ္ျဖစ္သြားကာ သူေကာင္းသား ၂ ဦးကို လိုက္႐ိုက္ ေလေတာ့၏။ ။ [Top]
(ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါးကို အပတ္စဥ္ ဗုဒၶဟူးေန႔တိုင္း တင္ဆက္ပါမည္) |
