ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါး (အပိုင္း - ၁၅၇)
ရန္ကုန္သားတာေတ

႐ုကၡစိုးတဦးတည္း … အေပၚေအာက္ ပိတ္ျဖဴ ပတ္ထားၿပီး ေညာင္ပင္ကိုပတ္ေလ်ွာက္လိုက္၊ မ်က္လုံးမွိတ္ၿပီး ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း စုံရပ္ကာ အသက္ကို ျပင္းျပင္းရွဴလိုက္၊ ေလ်ွာက္လႊာစာ႐ြက္အရြယ္ စကၠဴတ႐ြက္ကို ကိုင္ၾကည့္လိုက္ႏွင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနသည္။

တႀကိမ္တြင္ ႐ုကၡစိုးက လက္ထဲ၌ ကိုင္ထားေသာ ေလွ်ာက္လႊာစာ႐ြက္ကို မာန္ပါပါႏွင့္လုံးေျခၿပီး ပစ္ေပါက္မည္ ျပင္လိုက္ရာ…

ႂကြက္စုတ္။   ။ ဟာ… ဦး႐ုကၡစိုး… ဖိုးသူေတာ္ျဖစ္သြားၿပီလား …။

ဖုိး႐ႈပ္။   ။ ဘယ္ကလာ ဖိုးသူေတာ္ရမွာလည္း … ပါေဖာင္းမင့္႐ႈိးကြ …။

႐ုတ္တရက္ ႂကြက္စုတ္တို႔ ေရာက္လာေသာေၾကာင့္ ႐ုကၡစိုး ေၾကာင္အန္းအန္းျဖစ္သြားသည္။

႐ုကၡစုိး။   ။ အာ … ႂကြက္ … ႂကြက္စုတ္ … မင္း … မင္းတို႔ ... ဘယ္လုိ ေရာက္လာတာလဲ …။

႐ုကၡစိုးက သူတဦးတည္း ဘယ္သူမွမရွိဟုထင္မွတ္ကာ ဟိုတေလာက ခ်င္းမိုင္ရွိ ပန္းခ်ီျပခန္းတခုတြင္ နာမည္ႀကီး ပန္းခ်ီဆရာတဦး၏ ပါေဖာင္းမင့္ အႏုပညာျပပြဲကိုၾကည့္ၿပီး သူစိတ္ကူးေပၚသည့္အတိုင္း သ႐ုပ္ေဖာ္ေနခိုက္ ႂကြက္စုတ္တို႔ ေရာက္လာသည့္အတြက္ ႐ုကၡစိုးမွာ သူခိုးလူမိသလိုျဖစ္သြားသည္။

႐ုကၡစိုးက ေလေပ်ာ့ကေလးျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္ …။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ … သႀကၤန္တြင္း ဥပုသ္၀င္ရင္ အဆင္ေျပေအာင္ နည္းနည္းႀကိဳျပင္ဆင္ၾကည့္ ေနတာပါကြ …။

႐ုကၡစိုးအေျပာကို ဖုိး႐ႈပ္က ေျခာက္ကပ္ကပ္ႏွင့္ ရယ္လိုက္သည္ …။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ အဟတ္ … ဟား … ဟား … ဟား … မသိရင္ခက္မယ္ ဦး႐ုကၡစိုးရာ ... ဟို ပန္းခ်ီဆရာ ပါေဖာင္းမင့္လုပ္တာကို ျမင္ၿပီး တေယာက္တည္း ျပန္လုပ္ေနတာမဟုတ္လား … ဟိုကသုံးတဲ့ပိတ္ျဖဴက ေထာင္၀တ္စုံကို ခံစားလို႔ရေအာင္ သုံးတာဗ်၊ သူက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေလ …။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ေအးကြ ... ဖိုး႐ႈပ္ေျပာမွ ငါလည္းသတိရေတာ့တယ္ … We are not painters; we are paintings လို႔ေတာင္ ေအာ္ေသးတယ္ေလ … ဦး႐ုကၡစိုးကေတာ့ ငါ့မ်က္စိထဲမွာ ပါေဖာင္းမင့္ကို မျဖစ္တာ ...။

႐ုကၡစိုးက သူ႔အတင္းအဖ်င္းကို ေျပာင္ေျပာေနေသာ ဖုိး႐ႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္ကို အျမင္ကပ္ကပ္ႏွင့္ၾကည့္ေနၿပီး …

႐ုကၡစိုး။   ။ ေဟ့ေကာင္ေတြ … ေတာ္ … ေတာ္ … ကြာ … မင္းတို႔လာတာ ဘာသတင္းထူးလဲ ဆိုတာပဲေျပာ …။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဘာသတင္းထူးလဲ … ဆိုေတာ့ … ဒီေန႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ (Valentine Day) ေလ … ခ်စ္သူေတြသတင္းေပါ့ … ရန္ကုန္မွာေတာ့ ေပ်ာ္ပြဲ႐ႊင္ပြဲ ဂီတပြဲေတြလုပ္ဖို႔ ျပင္ေနၾကဆိုလား … ဦး႐ုကၡစိုးေရာ ႏွင္းဆီပန္းေတြဘာေတြ
၀ယ္ထားေသးလား …။

ဖုိး႐ႈပ္၏ ႐ႊတ္ေနာက္ေနာက္အေျပာကို ႐ုကၡစိုးက ျပန္ဘုေတာလိုက္သည္ …။

႐ုကၡစိုး။  ။ မင့္ဂ်ီးေဒၚ ေပးဖို႔လား …။

ဖုိး႐ႈပ္။   ။ အံမယ္ … ဦး ႐ုကၡစိုးမွာ ခ်စ္သူရွိရင္လည္း က်ေနာ့္ ဂ်ီးေဒၚအ႐ြယ္ေလာက္ပဲျဖစ္မွာပါ …။ တခ်ိဳ႔ႏိုင္ငံေတြမွာဆုိ အပ်ိဳစင္ဘ၀ကို ဘယ္အသက္ထိ ထိန္းသူရာႏႈန္း၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္နဲ႔ မိခင္ဘ၀ေရာက္သူ ရာႏႈန္း၊ ကြန္ဒုံးသုံးသူ မသုံးသူရာႏႈန္းေတြကို စစ္တမ္းေကာက္ၿပီး အဲဒီ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ထုတ္ျပန္ၾကတယ္ေလ …။

႐ုကၡစိုး၏မ်က္ႏွာတြင္ သူသိခ်င္သည့္ ျမန္မာ့အေရးမဟုတ္ဘဲ ကြန္ဒုံးေတြေရာ၊ အပ်ိဳစင္ေတြေရာေျပာေနသည့္ ဖိုး႐ႈပ္အား အနည္းငယ္ ကြ်ဲၿမီးတိုစျပဳလာေနၿပီဆုိသည္ကို အကဲခတ္မိေသာ ႂကြက္စုတ္က ၾကား၀င္လိုက္သည္။

ႂကြက္စုတ္။  ။ ဖုိး႐ႈပ္က အလကား … ဦး႐ုကၡစိုးကို ေနာက္ေနတာ … မေန႔က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ကေလးမ်ားေန႔ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လုပ္ၾကတယ္ခင္ဗ် …။

ႂကြက္စုတ္၏ သတင္းစကားေၾကာင့္ ႐ုကၡစိုး၏မ်က္ႏွာ ေျပာင္းသြားသည္။

႐ုကၡစိုး။  ။ မဂၤလာ သတင္းေကာင္းပဲကြ … ဒီစစ္အုပ္စုက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လူေတြသတိမရေအာင္၊ မသိေတာ့ေအာင္ လုပ္ေနတာ … ေနာက္ေမြးတဲ့ ကေလးေတြဆုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုမသိေတာ့တာမ်ားတယ္ … အခုလို ေဖာ္ထုတ္ေပးတာ ေကာင္းတယ္ကြာ … ဒါဆို ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ ကေလးမ်ားေန႔က်င္းပခြင့္ရတာေပါ့ … ၀မ္းသာ တယ္ကြာ …။

ဖုိး႐ႈပ္။   ။ သိပ္လည္း၀မ္းသာမေနနဲ႔ဦး ဦး႐ုကၡစိုးရဲ႕ ... မေန႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ပုံ ပိုစတာကိုကိုင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပုံပါတဲ့ တီရွပ္အက်ႌကို၀တ္ၿပီး ေ႐ႊတိဂုံ ဘုရားေပၚတက္တဲ့ ေညာင္တုန္းက ေက်ာင္းဆရာ ကိုထြန္းထြန္းကို ေထာက္လွမ္းေရးေတြနဲ႔ ဘုရားရဲေတြက ဘုရားေပၚကို တက္ခြင့္မေပးဘဲ ဆြဲခ်တယ္ေလ …။

ႂကြက္စုတ္။   ။ အဲဒါ ဟုတ္တယ္ ဦး႐ုကၡစိုး … နအဖက အခုတမ်ိဳး ေတာ္ၾကာတမ်ိဳးပါ၊ ယုံရတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး … ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြပါတဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႔ ညစာစားပြဲလုပ္မယ့္ စားေသာက္ဆိုင္ကိုလည္း တဖက္လွည့္နဲ႔ စည္ပင္ကို ပိတ္ခိုင္းလိုက္တယ္ …။

ဖုိးရႈပ္။   ။ အဲဒီ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အႀကိဳေန႔ကလည္း နအဖက သူတို႔သပ္လ်ွဳိလို႔ကြဲသြားတဲ့ ေကအန္ယူ ခြဲထြက္အဖြဲ႕ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ထိန္ေမာင္တို႔ အဖြဲ႕ကိုေတာ့ တခမ္းတနား ႀကိဳဆုိပြဲလုပ္တယ္ေလ …။

႐ုကၡစိုး။  ။ အဲဒါက ႀကိဳဆိုပြဲမဟုတ္ဘူးကြ … သူတို႔ ေအာင္ပြဲခံတာကို တခမ္းတနားက်င္းပတာ … မင္းတို႔ စဥ္းစားၾကည့္ … အဲဒီေကအန္ယူ ခြဲထြက္အဖြဲ႕က တကယ္ေတာ့ နအဖေအာက္ သြားအညံ့ခံတာကြ … အဲဒါကုိ နအဖက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ စကားလုံးသုံးၿပီး ေက်ာသပ္ၿပီး ေအာင္ပြဲခံတာပဲ …။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ဟိုတေလာကလည္း မီဒီယာနဲ႔ႏိုင္ငံေရးသမားကို ေသြးကြဲေအာင္ လွည့္တိုက္ေပးထားေသးတယ္ … အဂၤါေန႔ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းပြဲ လုပ္ေနတဲ့အမ်ိဳးသမီးကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေႏွာင့္ယွက္႐ုံတင္မဟုတ္ဘူး … ေအာက္တန္းအင္မတန္က်တဲ့ စကားလုံးေတြသုံးၿပီး ေဆာင္းပါးေရး ... ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ထည့္ခိုင္းတယ္ …။

ဖုိး႐ႈပ္။   ။ ဒါ တမင္လုပ္တာေလ … အဲဒါေၾကာင့္ အေရးခံရသူက ေဆာင္းပါးထည့္တဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြကို တရားစြဲ ... တခါ ဂ်ာနယ္ေတြက ျပန္တုံ႔ျပန္ ... အဲဒီလိုျဖစ္ေအာင္ …။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း နအဖအာဏာပိုင္ေတြ ထည့္ခိုင္းလို႔ထည့္ရတာေလ … ဟို အမ်ိဳးသမီးကို နစ္နာေစခ်င္လို႔မဟုတ္ဘူး … ( ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္းနဲ႔ ေပါင္းစားတဲ့ တန္ျပန္မီဒီယာအဖြဲ႕က ဂ်ာနယ္ေတြ ကေတာ့ နစ္နာေစခ်င္မွာေပါ့ ...) အဲဒီလိုျပႆနာကို မီး႐ႈိ႕ေပးေနတာ …။

႐ုကၡစိုး။   ။ အင္း … မီဒီယာသမားနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမား၊ ႏိုင္ငံေရးသမားနဲ႔ ၀န္ထမ္း၊ ၀န္ထမ္း အခ်င္းခ်င္း၊ မီဒီယာသမား အခ်င္းခ်င္း၊ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း၊ မကြဲကြဲေအာင္ … ျပည္ေထာင္စုလည္း ၿပိဳကြဲေအာင္ သူတို႔ပဲ ခြဲေနတာပဲ … ကြဲတာေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ကြဲကုန္ၾကၿပီ …။

ဖိုး႐ႈပ္။  ။ ဟိုအရင္ကမွ ခြဲေရးတြဲေရးဆိုတာ ရွိေသးတယ္ …။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ေအး ... အခု က်ေတာ့ …။

ဖိုး႐ႈပ္။  ။ အခု စစ္အုပ္စုကေတာ့ ခြဲေရးနဲ႔ကြဲေရးပဲ လုပ္ေတာ့တယ္ေလ …။

ဖုိး႐ႈပ္၏ အဆုံးသတ္စကားအား ယခုတႀကိမ္တြင္ ႐ုကၡစိုးက အၿပံဳးျဖင့္ အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံေၾကာင္း ျပသလိုက္ ေလေတာ့သည္။     ။ [Top]