ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါး (အပိုင္း - ၁၆၄)
ရန္ကုန္သားတာေတ
ႂကြက္စုတ္တဦးတည္း ရွိေနခ်ိန္တြင္ စဥ္းစားစရာမ်ားက ဘယ္လိုကဘယ္လို ေရာက္ေရာက္လာသည္မသိ၊ ယခုလည္း ေရွ႕ေရးေနာင္ေရး ေတြးေတာေနမိျပန္သည္။
ဘာသာစကားသင္တန္း တခုခုတက္ရေကာင္းမလား၊ ဂ်ာနယ္လစ္သင္တန္းပဲ တက္ရေကာင္းမလား၊ သို႔မဟုတ္ တတိယ ႏိုင္ငံ တခုခုကိုသြားရန္ပဲ ျပင္ဆင္ရေကာင္းမလားဆုိသည့္ ေမးခြန္းေတြက ေခါင္းထဲ၀င္၀င္လာသည္။
တခ်ိဳ႕ဆုိပါလ်င္ ျပည္တြင္းက ထြက္လာကတည္းက ကန္႔ထဲ၀င္၊ အေမရိကန္ သို႔မဟုတ္ တတိယႏိုင္ငံ တခုခုသို႔သြားမည္ဟု ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ထြက္လာသူမ်ားရွိသည္။ ႂကြက္စုတ္တို႔က သူတုိ႔လိုျပတ္သားမႈ မရွိ။
ယခုလည္း မႈန္၀ါး၀ါးအနာဂတ္ကို ႂကြက္စုတ္ ဘယ္လိုဖမ္းဆုပ္ရမည္မသိ ျဖစ္ေနသည္။ ျပည္ပေရာက္ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ တြင္ မိမိသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားလည္းမဟုတ္၊ အမ်ားေခၚေနေသာ အကဲဒမစ္တို႔ စေကာ္လာတို႔ဆိုသည့္ ပညာရွင္လည္း မျဖစ္ႏိုင္၊ ဂ်ာနယ္လစ္လည္းမဟုတ္၊ အန္ဂ်ီအိုသမားလည္း မမည္၊ ေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္ ရွင္သန္ေနရေသာ ကိုယ့္ဘ၀ေရွ႕ေရးကို ေစ့ေစ့ေတြးေလ ရင္ေလးေလ …။
အမွန္ဆုိလွ်င္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ႂကြက္စုတ္တို႔က ဧည့္သည္တဦးမွ်သာ မဟုတ္ပါလား … ၊ သူ႔ႏိုင္ငံအတြက္လည္း အက်ိဳးမျပဳ၊ ကုိယ့္ႏိုင္ငံအတြက္လည္း ထိေရာက္မႈမရွိဆိုပါလ်င္ …။
ေက်ာင္းသားဘ၀ မႏၱေလးေတာင္ေပၚကုိ ေရာက္ခဲ့စဥ္က ေတာင္ေပၚသို႔ တက္သည့္လမ္းတေနရာတြင္ ေရးထားေသာ စာတိုေလးတပုဒ္ကို သတိရမိသည္။
ရိပ္ေန ခက္ခ်ိဳး၊ ကိုင္းက်ိဳး ႐ြက္မစည္ …
ေတာင္မမည္ ေတာမမယ္ …
ဧည့္လည္း ရွက္ဖြယ္ … အိမ္လည္း မတင့္တယ္ … ဆိုလား …
ဤစာခ်ိဳးေလးထဲကလို ရွက္ဖြယ္ ဧည့္သည္မ်ိဳးလည္း မျဖစ္ခ်င္ပါ …။
ဖုိး႐ႈပ္။ ။ ႂကြက္စုတ္ … ေဟ့ေကာင္ ႂကြက္စုတ္ … ေခၚမၾကား ေအာ္မၾကားနဲ႔ကြာ … မင့္ နားေတြ ဘာေတြကို ေဆး႐ုံသြားျပဖုိ႔ လုိရင္လည္း ျမန္ျမန္သြားျပကြာ …။
မည္သည့္ အခ်ိန္ကေရာက္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ ေနမွန္းမသိေသာ ဖုိး႐ႈပ္က စိတ္တုိစြာႏွင့္ ႂကြက္စုတ္ကို ေငါက္လိုက္သည္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟာ … ဖုိး႐ႈပ္ … ေဆာရီးကြာ … ငါ အေတြးလြန္သြားလို႔ …။
ဖုိး႐ႈပ္။ ။ ဘာေတြ ေတြးေနတာလဲ … ျမန္မာျပည္ျပန္ဖို႔ ေတြးေနတာလား … စိတ္ကူးမယဥ္နဲ႔ ကိုယ့္လူ … ဒီေန႔ သတင္းစာမွာ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပား ထုတ္ေပးမႈအေျခအေနကို လူ၀င္မႈ၀န္ႀကီးကဆိုလား … ၾကည့္႐ႈ စစ္ေဆးေနတယ္လို႔ပါတယ္ … မင့္မွာ မွတ္ပုံတင္ေရာ ရွိေသးရဲ႕လား …။
ဖုိး႐ႈပ္၏စကားကို ႂကြက္စုတ္က စိတ္ပ်က္သည့္ အမူအရာႏွင့္ ျပန္ေျပာလိုက္သည္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ အာ … ဖုိး႐ႈပ္ကလည္းကြာ … ဘာေတြ လာေျပာေနမွန္း မသိဘူး … တလြဲေတြ … ငါေတြးေနတာက ေရွ႕ေရးေနာင္ေရး ကိစၥကြ … တုိ႔ျမန္မာျပည္ကလည္း ဒီမုိကေရစီရဖို႔ ေနေနသာသာ ဒီမုိနဲ႔ ကေရစီကို တျခားစီျဖစ္ေနၿပီလား မေျပာတတ္ …။
႐ုတ္တရက္ ႐ုကၡစိုးေရာက္လာၿပီး ႂကြက္စုတ္၏ စကားကို ျဖတ္ေျပာလိုက္သည္။
႐ုကၡစိုး။ ။ ဒီမုိကေရစီဟုတ္လား … ေ၀းေသး … မင္းတို႔သြားေတာင္းလို႔ကေတာ့ စစ္အစိုးရက က်ည္ဆံပဲေပးမွာ … က်ည္ဆံမွ အရင္လို ဂ်ီသရီးတို႔ ဂ်ီဖိုးတုိ႔လို က်ည္ဆံေသးေသး မဟုတ္ဘူး … က်ည္ဆံႀကီးႀကီးေတြ … တ႐ုတ္က ေပးလိုက္၊ အိႏၵိယက ေပးလိုက္နဲ႔ စစ္အစိုးရလက္ထဲမွာ အေျမာက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိေနၿပီလည္းမသိဘူး …။
ဖုိး႐ႈပ္။ ။ ဟာ … ဦး႐ုကၡစိုး … ဘယ္က ေရာက္လာတာလဲ … သတင္း ထူးရွိလို႔လား …။
႐ုကၡစိုးက ဖိုး႐ႈပ္ကို မ်က္လုံးေစြ ၾကည့္လိုက္ၿပီး …
႐ုကၡစိုး။ ။ သတင္းေထာက္ကပဲ သတင္းျပန္ေမးေနရတယ္လို႔ … အားကိုးရတဲ့ သတင္းေထာက္ပဲကြာ … ငါက မင္းတို႔မလာေတာ့ သတိရၿပီးလိုက္ရွာတာကြ … ေတြ႕ရင္သတင္းပဲေမးေနာ္ … အခု အိႏၵိယကို ျမန္မာ ေရတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ေရာက္ေနၿပီးေတာ့ … ျမန္မာျပည္ကိုေတာ့ စကၤာပူႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေရာက္ ေနတယ္ေလ … ေမာင္ရင္သိလား …။
ႂကြက္စုတ္က ထိုင္ရာမွလာၿပီး ႐ုကၡစိုး၏ သတင္းစကားကို ျဖည့္စြက္လိုက္သည္။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ေအာင္မယ္ … ဦး႐ုကၡစိုးကလည္း အဲဒီ၀န္ႀကီးခရီးစဥ္က မၿပီးေသးဘူး၊ စကၤာပူကုိ ျမန္မာက သဲေတြေရာင္းမယ္ဆုိၿပီး သတင္းထြက္ေနပါေရာလား … စစ္အစိုးရကေတာ့ စားလို႔ရတာအကုန္စား … ေရာင္းလို႔ရတာ အကုန္ေရာင္းပဲ …။
ဖုိး႐ႈပ္။ ။ သူတုိ႔ စားေန၀ါးေနရလို႔ကေတာ့ တင္းတိမ္တယ္ရယ္လို႔ကို မရွိပါဘူး … သူတို႔နဲ႔ ေပါင္းမစားရင္ေတာ့ ငါတို႔ ျပည္သူထဲက သမာအာဇီ၀နဲ႔ လုပ္စားတာေတာင္ ပိတ္လုိက္ဆို႔လိုက္ … ဖ်က္သိမ္းလိုက္ … ေႏွာင့္ယွက္လိုက္နဲ႔ …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ အခုလည္း မၾကာေသးခင္က ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုျမေအးတို႔ မိသားစုပိုင္ ကုန္စည္ပို႔ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းကို ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိဘဲ အဓမၼပိတ္ခိုင္းလိုက္တယ္ေလ …။
႐ုကၡစိုး။ ။ အဓမၼပိတ္ပင္ ဖ်က္သိမ္းတာတင္ မဟုတ္ဘူး … အဓမၼ သိမ္းယူတာေတြေတာင္ ဒုနဲ႔ေဒးေမာင္ရင္ … အိမ္ၿခံေျမေတြ၊ လယ္ေျမယာေျမေတြ၊ ကြ်ဲႏြားေတြကို အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ အေပါင္းအပါေတြက သိမ္းတဲ့အမႈေတြ … ပဲခူးက ေရွ႕ေနႀကီးဦးေအးျမင့္ လိုက္ကူညီေပးေနတာ အမႈေပါင္း ရာနဲ႔ခ်ီရွိတယ္လို႔ေျပာတယ္ …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ဟို တေလာကေတာ့ အိုင္အယ္လ္အို ကမၻာ့အလုပ္သမားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီးကို အဓမၼလုပ္အားေပး ခိုင္းတာရွိရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တိုင္ၾကားခြင့္ျပဳတယ္လို႔ အစိုးရက သေဘာတူတယ္ေလ … အခု အဓမၼမႈေတြက်ေတာ့ ဘယ္ကမၻာ့ အဖြဲ႕အစည္းကို တိုင္ရမလဲ … ျပည္တြင္းမွာ တိုင္တာေတြက တခါတေလ တုိင္တဲ့လူေတာင္ တရားျပန္စြဲခံရေသး …။
ဖုိ႐ႈပ္။ ။ ကမၻာ့အဖြဲ႕အစည္း ဆိုရင္ေတာ့ကြာ … ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ပဲရွိတာေပါ့ …။
ႂကြက္စုတ္။ ။ ကုလသမဂၢ … ဟုတ္လား … သူေတာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲ ၀င္ခြင့္မရလို႔ စစ္အစိုးရကို မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးၿပီး
အေ၀းကေန ေလွ်ာက္ျပန္သံေပး ခပ္ေအးေအး လုပ္ေနရတာ … အားမကိုးေလာက္ပါဘူး …။
ဤသို႔ ႂကြက္စုတ္၏ အဆုံးသတ္စကားကို ႐ုကၡစိုးႏွင့္ ဖုိး႐ႈပ္တုိ႔ႏွစ္ဦး ျပန္လည္အထြန္႔တက္စရာ ရွာမရေသာေၾကာင့္
စကား၀ိုင္းမွာ ႐ုတ္တရက္ အသံတိတ္၍ နိ႒ိတံ သြားေလေတာ့သည္။ ။ [Top]
(ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါးကို အပတ္စဥ္ ဗုဒၶဟူးေန႔တိုင္း တင္ဆက္ပါမည္) |
