ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါး (အပိုင္း - ၁၂၆)
ရန္ကုန္သားတာေတ

ကမၻာ့ဖလားေဘာလံုးပြဲႀကီးတြင္ အီတလီက ဗုိလ္စြဲၿပီးသည့္ေနာက္ ဖိုး႐ႈပ္ႏွင့္ ႁကြက္စုတ္တို႔လည္း အိပ္ေရးပ်က္ၿပီး အီလည္လည္ႏွင့္္ က်န္ရစ္ခဲ့ပါသည္။ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့ ၀ါဆိုလျပည့္ရံုးပိတ္ရက္ေတြႏွင့္တိုးၿပီး အလုပ္သြားစရာ မလိုေတာ့။ သို႔ႏွင့္ မနက္စာ ဘရိတ္ဖတ္စ္ စားၿပီးသကာလ အိပ္ရာေပၚတြင္ ျပန္ႏွပ္ေတာ့မည္ဟု ဟန္ျပင္ေနဆဲ ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးက
အခန္း၀တြင္ ဘြားခနဲေပၚလာသည္။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဟ ေမာင္ႁကြက္စုတ္ရ ။ ကိုယ့္အခန္းမျပန္ဘဲ ဖိုး႐ႈပ္အခန္းမွာပဲ အိပ္ေတာ့မလို႔လားကြဲ႔။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ေဟာ ဦး႐ုကၡစိုးႀကီးပါလား။ ဘယ့္ႏွယ္ ေစာေစာစီးစီး ဘယ္ကဘယ္လို လွည့္လာတာလဲ။

႐ုကၡစုိုး။   ။ မေစာေတာ့ပါဘူးကြ။ မင္းနာရီ မင္းျပန္ၾကည့္ပါဦး။

မွန္ပါ၏။ ဘရိတ္ဖတ္စ္စားရင္း ေနာက္ဆံုးဖိုင္နယ္ပြဲအေၾကာင္း ဇီဒန္းထုတ္ခံရသည့္အေၾကာင္း အီတလီေတြပင္နယ္တီသြင္း ေကာင္းသည့္အေၾကာင္း ေရာက္တတ္ရာရာ ေလွ်ာက္ေျပာရင္း ဆယ္နာရီနား ကပ္သြားသည္။ တကယ္ေတာ့ ယခုအခ်ိန္ အိပ္ရာေပၚမွာ ျပန္ႏွပ္မည္ဆိုလွ်င္ ေန႔လည္စာလြတ္သြားႏိုင္သည္။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဒီရက္ထဲမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ေဘာလံုးပြဲေတြ ညဥ္႔နက္ခံၾကည့္ရင္း အခ်ိန္ေတြလည္း ကီးမကိုက္ ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ရံုးတက္ရင္လည္း ေနာက္က် အိမ္ျပန္ေတာ့လည္းေနာက္က် စားခ်ိန္ေသာက္ခ်ိန္ အိပ္ခ်ိန္ေတြလည္း ေနာက္က်  ဒါေၾကာင့္ နာရီေတာင္ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ရမလား စဥ္းစားေနတယ္ ဦး႐ုကၡစိုးေရ။

႐ုကၡစိုး။    ။ေအးေအး ဘာမဆို ေနာက္က်တာ ျမန္မာ့အစဥ္အလာပဲကြ။ ဗမာေစာ ေနထြက္ ဆိုတဲ့စကား ရွိတယ္မဟုတ္လား။ အစဥ္အလာမပ်က္ေစနဲ႔ေဟ့ ထိန္းထားႀကကြဲ႔။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဒီလိုေတာ့ သေရာ္ေတာ္ေတာ္ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ မအိပ္နဲ႔ဆိုလည္း မအိပ္ေတာ့ပါဘူး။

႐ုကၡစိုး။   ။ သေရာ္တာ မဟုတ္ဘူးကြ။ ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ ေထာက္ျပတာကြ။ မင္းတို႔ေျဖကြာ။ ျမန္မာေတြ ေနာက္မက်တာ ဘာရွိလဲ။ ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း ေနာက္က် စီးပြားေရးမွာလည္း ေနာက္က် ကဲ အခု မင္းတို႔ အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီးၾကည့္တဲ့ ေဘာလံုးလို အားကစားမွာေကာ ဘယ္မွာ ေရွ႕ေရာက္တာရွိသလဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ကဲပါ ဦး႐ုကၡစိုးရယ္ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ၿပီး ေထာင္းမေနပါနဲ႔ေတာ့။ ေျပာစမ္းပါဦး ေစာေစာစီးစီး လာရတဲ့အေၾကာင္း။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူးကြာ ။ ညက ခ်င္းမိုင္တၿမိဳ႕လံုး ေဘာလံုးပြဲၾကည့္လိုက္ၾကတာ ေသာေသာညံေနတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ညက ဘာမ်ား ထူးထူးျခားျခားေတြ ျဖစ္သလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႔ ေတာင္ေပၚက ဆင္းလာတာပဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ဘာျဖစ္တယ္လို႔ေတာ့ သတင္းမၾကားပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ေဘာလံုးပြဲအတြင္းမွာ ခိုးမႈေတြ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္တယ္လို႔ သိရတာပဲ။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ခိုးတာေတြ ဝွက္တာေတြ လုယက္တာေတြ သတ္ျဖတ္တာေတြကေတာ့ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ သိသိသာသာ တိုးလာတာပဲေလ။ ေဘာလံုးပြဲအတြင္းမွာ ဆိုေတာ့ ပိုဆိုးမွာေပါ့။ ေလာင္းကစားဆိုတာကလည္း စစ္အစိုးရအတြက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတခု ျဖစ္လာၿပီ မဟုတ္လား။ ထီကတမ်ဳိး ခ်ဲကတမ်ဳိး ေဘာလံုးကတမ်ဳိး ေနာက္ၿပီး တလံုးတဲ့ ႏွစ္လံုးတဲ့ သံုးလံုးတဲ့ ။ အင္း ေလာင္းကစားဘက္မွာျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာေတြ သိပ္ေနာက္မက်ဘူးနဲ႔ တူတယ္။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဟ ေနပါဦး မင္းတို႔ကသာ ရန္ကုန္မွာ ရာဇ၀တ္မႈေတြ တိုးတယ္ ေျပာေပမယ့္ အစိုးရဘက္ကေတာ့ ေလ်ာ့တယ္လို႔ ေျပာေနပါလား။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အစိုးရရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ေတြ ၾကက္ေျပးေနျပည္ေတာ္ကို ေျပာင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ရန္ကုန္မွာ သူခုိးဓားျပေတြ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ေတာင္ တခ်ဳိ႕ေျပာေနၾကတာပဲ။ ႐ုကၡစိုးက ျငင္းမလား။

ႁကြက္စုတ္က မ်က္ႏွာစပ္ၿဖဲၿဖဲႏွင့္ ေျပာသည္ကို ၾကည့္ၿပီး ႐ုကၡစိုးမွာ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ ဘာေျဖရမွန္း ျဖစ္ေနသည္။ အတန္ၾကာမွ -

႐ုကၡစိုး။   ။ မျငင္းပါဘူး ေမာင္ႁကြက္စုတ္ရယ္  မျငင္းဝံ့ပါဘူး။ ဟဲဟဲ ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ အခုမွ သတိရတယ္ဗ်ဳိ႕။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြ ေနာက္မက်တာ ရွိတယ္ဗ်။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဘာလဲကြ။ ေျပာစမ္းပါဦး။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဒီမနက္ေစာေစာက သတင္းတပုဒ္ ဝင္လာတယ္ဗ်။ ေျမာက္ကိုးရီးယားသေဘၤာတစင္း ရန္ကုန္ကို ေရာက္ေနတယ္တဲ့။

႐ုကၡစိုး။   ။ ေျမာက္ကိုးရီးယားသေဘၤာဆိုက္တာနဲ႔ တို႔ျမန္မာေတြ ေနာက္မက်တာ ဘာဆိုင္လို႔လဲကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဆိုင္ပါေသာ္ေကာ ႐ုကၡစိုးႀကီးရယ္။ အဲဒီသေဘၤာမွာ စစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြအျပင္ ႏ်ဴးကလီးယားဗုံး လုပ္ဖို႔ ပစၥည္းေတြလည္း ပါတယ္တဲ့။ ႏ်ဴကလီးယားပညာရွင္ေတြလည္း ပါတယ္တဲ့။

႐ုကၡစိုး။  ။ ေအး ဒီလက္နက္ေတြ ပါေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ေဝးလုိက္တာဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာေတြလည္း ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ထုတ္တဲ့ေနရာမွာ ေနာက္မက်ေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်။

႐ုကၡစိုး။   ။ေအး ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း မင္းေျပာတာ ဟုတ္သားပဲ။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဖိုး႐ႈပ္ေျပာတာ ဟုတ္ရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ႀကီး ေခ်ာက္ထဲ က်ၿပီေပါ့။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ေအာ္ မင္းက အခုမွ ေခ်ာက္ထဲက်မယ္လို႔ ထင္ေနတာလား။ အခုဟာက ေခ်ာက္ထဲက်တာမဟုတ္ဘူးကြ။ ငရဲျပည္ထဲ ေဇာက္ထိုးက်တာကြ။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဖိုး႐ႈပ္ေျပာတာ မွန္တယ္။ ငရဲျပည္မွ ဟုိးေအာက္ဆံုးထပ္ကို က်တာပဲ။ လက္စသတ္ေတာ့ ငါတို႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးေတြ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေျပာေနတဲ့ စည္းကမ္းရွိေသာ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ေျမာက္ကိုးရီးယားက  အာဏာရွင္စနစ္ကို ေျပာတာကိုး။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြဟာ သူတို႔အာဏာတည္ၿမဲေရးနဲ႕ ဘဝလံုၿခံဳေရးအတြက္ ေျမာက္ကိုးရီးယားကလြဲၿပီး တျခားအတုယူစရာ မရွိေတာ့ဘူးနဲ႔ တူပါတယ္။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဒါက အေမရိကန္ကို အံတုဖို႕ တခုတည္းေသာ နည္းလမ္းပဲေလကြာ။

႐ုကၡစိုး။   ။ အေမရိကန္ကို အံတုတာက ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။ တို႔ျပည္သူေတြ ငရဲျပည္ေရာက္မွာက တကယ့္ျပႆနာကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက ျပည္သူေသာ ျပည္သားေသာ ဘာမွ ထည့္စဥ္းစားတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ အာဏာတည္ၿမဲေရးပဲ။  အာဏာတည္ၿမဲဖို႔ဆိုရင္ ေျမာက္ကိုးရီးယားကို အတုယူရမွာလည္း ၀န္ေလးမွာမဟုတ္ဘူး။  ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္လည္း ထုတ္ခ်င္ထုတ္မွာပဲ။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ သူတို႔ လံုၿခံဳေရးပဲေလ။ ဒါေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ တိရစ ၦာန္ ဥယ်ာဥ္ႀကီး တခုေတာင္ ေဆာက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတယ္တဲ့။

႐ုကၡစိုး။  ။ လာျပန္ၿပီတေယာက္။ တိရစာၦန္ဥယ်ာဥ္နဲ႔ လံုၿခံဳေရး ဘာဆိုင္လို႔လဲကြ။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ႐ုကၡစိုးကလည္း ေ၀းၿပီးရင္းေ၀းေနေတာ့တာပဲ။ ေနျပည္ေတာ္ဆိုတာ စစ္အစိုးရ႐ံုးစိုက္တဲ့ ၿမိဳ႕ဆိုတာ ေမ့ေနၿပီလား။ မင္းမတရားႀကီး နန္းစံတဲ့ၿမိဳ႕ဆိုတာ ေမ့ေနၿပီလား။ အခုျပင္ဆင္ေနတဲ့ တိရစာၦန္ ဥယ်ာဥ္က ရန္ကုန္က တိရစာၦန္႐ံုလို ေသးေသးေသာေသာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ဧက ၁၅၀၀ေတာင္ က်ယ္မွာတဲ့ဗ်။ မင္းမတရားႀကီးက သူနန္းစံတဲ့ ၿမိဳ႕ကို ေတာအုပ္နဲ႔ ၿခံခတ္ထားမွာေလ။ ေနာက္ၿပီး တ႐ုတ္တို႔ ရုရွတို႔ ေျမာက္ကိုးရီးယားတို႔က လက္နက္ေတြနဲ႔ ဝိုင္းရံထားမွာေလ။ ေတာအုပ္ထဲမွာဆို လူမသိသူမသိ လုပ္ခ်င္တာလည္း လုပ္လို႔ရတာေပါ့။ ၿဂိဳဟ္တုက ဓာတ္ပံုရုိက္ရင္ေတာင္ အခက္အခဲ ရွိမယ္ေလ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ တကယ္ေတာ့ စစ္တပ္နဲ႔ တိရစာၦန္ဥယ်ာဥ္ကလည္း ရန္ကုန္မွာကတည္းက အတူတူတြဲၿပီး ရွိခဲ့တာမဟုတ္လား။ တခ်ဳိ႕ဆို ဘယ္ဟာက စစ္တပ္ ဘယ္ဟာက တိရစာၦန္႐ံု  ခြဲလို႔ေတာင္ မရဘူးဆိုပဲ။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဟားဟား  ႏွစ္ခုစလံုးကလည္း အုတ္တံတိုင္းအျမင့္ႀကီးေတြ ကာထားတာကိုးကြ။ အင္း တကယ္ေျပာရရင္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြနဲ႔ တိရစာၦန္ေတြနဲ႔ တူတာေတြ ရွိတယ္ကြ။

ႁကြက္စုတ္။  ။ဟုတ္လား။  လုပ္စမ္းပါဦး ။ဘာေတြ တူတာတံုးဦး႐ုကၡစိုးရဲ႕။

႐ုကၡစိုး။   ။ ပထမက ေတာႀကိဳက္တာခ်င္းတူတယ္ကြာ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးေတြက ၿမိဳ႕မွာ မေနရဲဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ ပဲခူး႐ိုးမနဲ႔ ရွမ္း႐ိုးမၾကားထဲက ေတာထဲကိုု ေျပာင္းေျပးတာေပါ့။ မင္းေျပာသလိုဆို အခု သူတို႔ေျပာင္းတဲ့ ဆီကို တိရစာၦန္ေတြေတာင္ ေျပာင္းေတာ့မွာ မဟုတ္လား။ အင္း အဲဒီေနရာကေတာ့ တိရစာၦန္ေတြအတြက္ တကယ့္ေနရာမွန္ပဲကြ။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဟုတ္ၿပီေလ။ ေနာက္ေကာ ဘာတူေသးတံုး။

႐ုကၡစိုး။   ။ တိရစာၦန္ဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ႕ အနက္အဓိပၸါယ္ကို  မင္းသိသလား။

ႁကြက္စုတ္။   ။ သိတာေပါ့ဗ်ာ။ အိပ္စားကာမ ဤသံုး၀ ေလာကတိရစာၦန္လို႔ ဆိုတာပဲ။ အိပ္တာရယ္ စားတာရယ္၊ ကာမဂုဏ္ မွီဝဲတာရယ္ ဒီသံုးမ်ဳိးပဲ လုပ္တတ္လို႔ တိရစာၦန္ေခၚတာတဲ့။

႐ုကၡစိုး။   ။ တကယ့္အနက္က ဒီလိုမဟုတ္ဘူး ေမာင္ႁကြက္စုတ္ရဲ႕။

ႁကြက္စုတ္။   ။ ဟုတ္ကဲ့ ။ သိပါရေစ ခင္ဗ်ာ။

႐ုကၡစိုး။   ။ တိရစာၦန္ဆိုတာ အမွန္တရားကို ေက်ာခိုင္းဆန္႔က်င္သူလို႔ အနက္ထြက္တယ္ကြ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကလည္း အမွန္တရားကို ေက်ာခိုင္းဆန္႔က်င္ေနသူေတြ ဆိုေတာ့ တိရစာၦန္နဲ႔ အနက္တူ ပဲေပါ့ကြ။

ဖိုး႐ႈပ္+ႁကြက္စုတ္။    ။ ဟုတ္ရဲ႕လား ဦး႐ုကၡစိုးရယ္။ 

႐ုကၡစိုး။   ။ ယံုခ်င္ယံု မယံုရင္လည္း ပါဠိအဘိဓာန္ေတြထဲ ရွာၾကည့္ေပါ့ကြာ။ [Top]