ခ်င္းမိုင္႐ုကၡစိုးႏွင့္ ေထြရာေလးပါး (အပိုင္း - ၁၃၁)
ရန္ကုန္သားတာေတ

႐ံုးပိတ္ရက္ႏွင့္ တိုးေသာေၾကာင့္ ဖုိး႐ႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္တို႔ ေစာေစာစီးစီး ေတာင္ေပၚေရာက္ေနသည္။ ႐ုကၡစုိးကလည္း ဒြိဳင္ဆူေထ့ေတာင္ေပၚေရာက္ ဘုရားဖူးမ်ားထံမွ လႉဒါန္းခဲ့သည့္ မုန္႔ပဲသြားေရစာေလးမ်ားကို သူေကာင္းသားႏွစ္ေယာက္အား ေကြ်းရင္း ျမန္မာျပည္သတင္းမ်ားကို ေမးေနသည္။

႐ုကၡစုိး။    ။  အခုတေလာ ျမန္မာသတင္းစာေတြ ၾကည့္လိုက္ရင္ ဆန္ေတြ ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႔ ေရာင္းေပးေနတဲ့ သတင္းေတြပဲ ဖတ္ေနရပါလား။

ႂကြက္စုတ္။    ။  ဘာလဲ ဦး႐ုကၡစိုးက သြားၿပီး တန္းစီတိုးစားလုပ္ခ်င္ေနလို႔လား။

ဦး႐ုကၡစိုး။   ။ မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဘ၀ဆိုးတဲ့အေၾကာင္း စဥ္းစားမိလို႔ပါ။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ဘာဆိုးလို႔လဲ။ ဆန္တျပည္ ၄၀၀က်ပ္ နဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္တန္းစီၿပီး ဝယ္ႏိုင္ေနတာပဲ။ ဒီ့ထက္ေကာင္းဦးမလား။

ဦး႐ုကၡစုိး။   ။ ေအာ္ မင္းက လြတ္လြတ္လပ္္လပ္ ဝယ္တာကိုပဲ ေျပာေနတာကိုး။ ေရာင္းတဲ့သူက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေရာင္းတာ ဟုတ္ရဲ႕လား ဆိုတာလည္း ထည့္စဥ္းစားပါဦးေမာင္ႂကြက္စုတ္ရဲ႕။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဦး႐ုကၡစိုးေျပာတာ သိပ္ဟုတ္တယ္ကြ ႂကြက္စုတ္ရ။ ကုန္သည္ေတြကို ဖမ္းဆီးၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး အတင္းအက်ပ္ေစ်းခ်ခုိင္းလို႔ အ႐ံႈးခံၿပီးေရာင္းေနတာလို႔ ေျပာတယ္။

ဦး႐ုကၡစိုး။   ။ ဆန္ေရာင္းတဲ့ကုန္သည္ေတြကို ျပန္ေပးဆြဲသလိုဆြဲၿပီး အမိန္႔အာဏာနဲ႔ ေရာင္းခိုင္းဝယ္ခိုင္းေနေတာ့ သူတို႔ေျပာေျပာေနတဲ့ လြတ္လပ္ေသာေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ဆိုတာက ဘယ္မွာလဲကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဟားဟား ဦး႐ုကၡစိုးရယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ဆိုတာ ဘယ္လိုရွိႏိုင္ပါ့မလဲ။ ေစ်းတက္စီးပြားေရးစနစ္ပဲ ရွိမယ္။ ၾကည့္ပါလား စစ္အစိုးရအာဏာယူၿပီးတဲ့ေနာက္ ေစ်းေတြ တက္လာလိုက္တာ ဆန္ေကာင္းေကာင္းဆိုရင္ တျပည္ တေထာင္ေက်ာ္ေနၿပီ မဟုတ္လား။သူတို႔ အာဏာမရင္ခင္တုန္းက တျပည္မွ တဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိတာ။ ဘာတဲ့ ဆန္တျပည္ဆယ့္ေျခာက္က်ပ္ စိန္လြင့္ေခါင္းကိုျဖတ္ လို႔ေတာင္ ၈ ေလးလံုးတုန္းက ေအာ္ခဲ့ေသးတယ္ မဟုတ္လား။

ႂကြက္စုတ္။   ။ မင္းကလည္း လခေတြလည္း တိုးေပးတာေတာ့ မေျပာဘူး။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ႂကြက္စုတ္ေရ ကမၻာ့လူအႀကီးမ်ားအသင္းကို ဝင္ပါလား။ မင္းေနရာေကာင္းေကာင္းရႏိုင္တယ္။ ဒီမွာကြ  လခတိုးေပးတယ္ဆိုတာက အစိုးရဝန္ထမ္းေတြကိုပဲ ေပးတာကြ။ အရပ္သူအရပ္သား လက္လုပ္လက္စားက ဝင္ေငြတိုးဖို႔ေနေနသာသာ လုပ္စရာအလုပ္ေတာင္ မရွိလို႔မွ။ ဒါေၾကာင့္ သက္သာဆန္ ေရာင္းေပးတဲ့ ေနရာမွာ အလုပ္ပ်က္အကိုင္ပ်က္ အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီး တန္းစီတိုးေနရတာကြ။

႐ုကၡစိုး။   ။ ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလေခတ္တုန္းကလည္း တန္းစီတိုးစား၊ စီးပြားေရးလည္း အလြန္တိုးတက္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ေတြလည္း အလြန္ေရာင္းေကာင္းေနၿပီဆိုတဲ့ နအဖေခတ္မွာလည္း တန္းစီတိုးစား။ ဒါေၾကာင့္ တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ဘဝကို ဆိုးတယ္လို႔ ေျပာေနရတာေပါ့ကြာ။ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လူတန္းေစ့ေစ့ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ေနရပါ့မလဲ။

ႂကြက္စုတ္။    ။ ဒီလို ေနႏိုင္ဖို႔အတြက္ နအဖအစိုးရက အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားေနတာပဲ မဟုတ္လား။
အဖ်က္အေမွာင့္သမားေတြေၾကာင့္ ဒီေလာက္ ၾကန္႔ၾကာေနရတာဆို။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။အင္း အဖ်က္အေမွာင့္လို႔ ေျပာၿပီး ဖမ္းထားတာကလည္း ေထာင္ေက်ာ္ေနပါၿပီကြာ။ အန္အယ္လ္ဒီအမတ္ေတြလည္း ကုန္သေလာက္ရွိေနပါၿပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း အဖမ္းခံရတာ အခုထက္ထိ မလြတ္ေသးပါဘူး။  

႐ုကၡစိုး။   ။ ေအးကြ အာဏာရတဲ့ ၁၈ ႏွစ္တာကာလတေလ်ာက္လံုး လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနရတဲ့ ၾကားထဲက ဟုိလူ႔လက္ညႇဳိးထိုးလိုက္။ ဒီတိုင္းျပည္လက္ညႇဳိးထိုးလိုက္။ တိုင္းသူျပည္သားေတြကသာ ထမင္းေလးတလုပ္ စားရဖို႔အေရး ည့ံေပ့ဆိုတဲ့ဆန္ကုို တိုးေ၀ွ႔ဝယ္ေနရတာ။ သူတို႔ကျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ၿငိမ့္လို႔။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဟုတ္ပ့ါခင္ဗ်ာ။ အခုဆိုရင္ မင္းမတရားႀကီးဟာ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စံလို႔ ရန္ကုန္ကို မလာေတာ့ဘူးတဲ့။ ပင္ပန္းေတာ္မူလို႔တဲ့။ ေျပာရဦးမယ္။ ေရႊတိဂံုဘုရားေတာင္ ရန္ကုန္လာၿပီး မဖူးရေတာ့ေအာင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေရႊတိဂံုပံုစံတူ ေစတီႀကီးတဆူ တည္ဖို႔ေတာင္ ျပင္ေနၿပီတဲ့ဗ်။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ေရႊတိဂံုက ေရႊျပားေတြ စိန္ဖူးေတြမ်ား ေနျပည္ေတာ္ကို ေရႊ႕သြားမလား မသိဘူးေနာ္။

႐ုကၡစိုး။    ။ အင္း ဒီစစ္အစိုးရက ေျပာလို႔ေတာ့မရဘူး။ ဟုိေရႊ႕ဒီေျပာင္းလုပ္ရင္း အျမတ္ထုတ္တဲ့ အက်င့္က ပါေနၿပီဆိုေတာ့ ေနျပည္ေတာ္က ေစတီကို အေယာင္ျပၿပီး သူတို႔အိတ္ကပ္ေဖာင္းေအာင္ လုပ္ဦးမွာပဲ။ ရန္ကုန္ေရႊတိဂံုေတာ့  ကုန္ဖို႔သာ ျပင္ေပေရာ့ေပါ့ကြာ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ဟုိဟာဒီေရႊ႕ ဒီဟာဟိုေျပာင္း ငါတို႔ အိတ္ကပ္ေဖာင္း လို႔ေတာင္ စာခ်ဳိးရမလို ျဖစ္ေနပါၿပီဗ်ာ။ ရန္ကုန္သူ ရန္ကုန္သားေတြကို ေတာင္ဒဂုန္ေျမာက္ဒဂုန္ေျပာင္းရာကေန ေဟာ အစိုးရဌာနအားလံုး ၾကက္ေျပးေျပာင္းမယ္ ဆိုၿပီး လုပ္ခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အမ်ဳိးသားစာၾကည့္တိုက္ကို ေနျပည္ေတာ္ေျပာင္းမယ္ ဆိုၿပီး လုပ္ေနျပန္ၿပီေလ။ 

ႂကြက္စုတ္။   ။ ေနျပည္ေတာ္မွာက  တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူေတြ ရွိတာကိုး။ ဒီလို ပုဂၢိဳလ္ေတြက စာအုပ္စာတမ္း လိုတယ္ မဟုတ္လားကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ထပ္သရီး။ ဒီလူေတြလား စာဖတ္မွာ။ အမ်ဳိးသားစာၾကည့္တိုက္ေနရာကို ေရာင္းစားဖို႔ကြ။ သန္းေပါင္းတေသာင္းနဲ႔ ေရာင္းမွာတဲ့။

႐ုကၡစိုး။   ။ အင္း ပညာေရႊအိုးႀကီးတအိုးေတာ့ လူခိုးခံရေတာ့မယ့္ကိန္းပါလား။ အမ်ားျပည္သူ
အသိဉာဏ္ဖြံ႕ၿဖိဳးဖို႔အတြက္ စာၾကည့္တိုက္ေပါင္းေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး ဖြင့္ေနတယ္ဆို။ အခုေတာ့ တကယ့္စာၾကည့္တိုက္ႀကီးကို ပိတ္ေတာ့မွာေပါ့ ဟုတ္လား။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ေကာင္းတာမွန္သမွ်ေတာ့ အပိတ္ခံရမွာပဲ ဦး႐ုကၡစိုးေရ။

ႂကြက္စုတ္။   ။ အလႉအတန္းေတြေတာ့ မပိတ္ပါဘူးကြ။ ၾကည့္ပါလား ေန႔စဥ္သတင္းစာမွာဆိုရင္ လႉတာတန္းတာေတြ ျပည့္လို႔။ ျမန္မာျပည္အတြက္တင္ လႉတာ မဝလို႔ ဗုဒၶဂါယာအတြက္ေတာင္ လႉေနတာ။

ဖိုးရႈပ္။   ။ ဒါဆုိရင္ ဟိုတေန႔က ရန္ကုန္သကၤန္းကြ်န္း မဂၢင္ေက်ာင္းမွာ လုပ္တဲ့အလႉကို ဘာေၾကာင့္ ကပ်က္ယပ်က္ လုပ္သလဲ။ ေကာင္းတာလုပ္တာေတာင္မွ ကိုယ္ပဲလုပ္ခ်င္တယ္ သူမ်ားေတာ့ လုပ္ခြင့္ မေပးႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာမဟုတ္ဘူးလား။ ဒါဆိုရင္ သူတို႔ေကာင္းတာလုပ္တယ္ဆိုတာ သူတပါးေကာင္းေစခ်င္လို႔မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္နာမည္ႀကီးခ်င္လို႔ ဆိုတဲ့ သေဘာ ျဖစ္သြားတာေပါ့။   

႐ုကၡစိုး။   ။ ေအးကြ အဲဒီအလႉက ကိုယ္ခံအားက်ဆင္းတဲ့ေရာဂါေဝဒနာကို ခံစားေနရတဲဲ့သူေတြနဲ႔ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီပိုး  စြဲကပ္ေနသူေတြ လုပ္တဲ့ အလႉဆိုပဲ။ ေ၀ဒနာသည္ေတြ ဆိုေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အကူအညီေပးသင့္တာ မဟုတ္လား။ ဘာျဖစ္လို႔ ေႏွာက္ယွက္ရတာတဲ့လဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ အဓိကကေတာ့ ဒီအလႉပြဲကို အန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔ဝင္ေတြက အကူအညီေပးလို႔တဲ့ဗ်ာ။ ေနာက္ၿပီး ဖိတ္စာထဲမွာ  ဖဲႀကိဳးနီမ်ား ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကိုလည္း သံသယဝင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ႂကြက္စုတ္။   ။ ဖဲႀကိဳးနီ ဆိုေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြလို႔ ထင္လို႔မွန္းမွ မသိတာ။ အနီဆိုတာက လက္ဝဲသမားေတြ အသံုးမ်ားတဲ့  စကားလံုးမဟုတ္လား။

ဖိုး႐ႈပ္။   ။ ေခတ္က ေျပာင္းေနပါၿပီကြာ။ ကြန္ျမဴနစ္လို႔ စြပ္စြဲၿပီး နာမည္ဖ်က္တဲ့ေခတ္က ကုန္သြားပါၿပီ။
တကယ္ေတာ့ ဖဲႀကိဳးနီဆိုတာက ေအ့ဒ္စ္ေဝဒနာသည္ေတြအတြက္ သေကၤတပါကြာ။

႐ုကၡစိုး။   ။ အင္း မင္းေျပာေတာ့ ၈ေလးလံုးအေရးအခင္းၿပီးကာစမွာ သမဂၢ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေၾကာင့္ အဖမ္းခံရတာကို သတိရမိတယ္။

ႂကြက္စုတ္။   ။ သမဂၢ ဆိုမွေတာ့ ဖမ္းမွာေပါ့ဗ်။ ၈ေလးလံုးအေရးအခင္းမွာ သမဂၢေတြပဲ ဦးေဆာင္ လႈပ္ရွားခဲ့တာမဟုတ္လား။

႐ုကၡစိုး။    ။ ဆံုးေအာင္လည္း နားေထာင္ပါဦး ေမာင္ႂကြက္စုတ္ရယ္။ အဲဒီတုန္းက ရန္ကုန္မႏၱေလး ကားလမ္း ေပၚမွာ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြ ရွိတယ္ကြ။ အဲဒီမွာ ကားေလးတစင္းကုိ ရပ္ခိုင္းၿပီးစစ္ေတာ့ ကားထဲမွာ ေဆးပစၥည္းေတြ ေတြ႔တယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ ဒီေဆးေတြက ဘယ့္သူ႔ေဆးေတြလဲ လို႔ေမးေတာ့ ကားေပၚပါလာသူက ဒါဟာ ကုလသမဂၢရဲ႕ ေဆးေတြပါလို႔  ျပန္လည္းေျဖလိုက္ေရာ ဖမ္းေတာ့တာပဲတဲ့။ သူ႔အထက္အရာရွိက  သမဂၢဆိုရင္ ဖမ္းလို႔ ေျပာထားတယ္ဆိုကိုး။