အႀကီးအက်ယ္အိပ္ေမာက်ျခင္း
ဒိုမိနစ္ ေဖာ္လ္ဒါ

အိပ္မက္ဆန္တဲ့ မဂၤလာပြဲတခုက အပူအပင္ကင္းၿပီး ခ်မ္းေျမ့သာယာေနၾကတဲ့ အထက္တန္းလႊာလူတန္းစားရဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈကို သ႐ုပ္ေဖာ္ျပသေနပံုအေၾကာင္း …

စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊရဲ့ သမီး သႏၱာေရႊ ရဲ့ မဂၤလာေဆာင္ အခမ္းအနား မွတ္တမ္းတင္ဗီဒီယို႐ုပ္ရွင္ကို အေမရိကန္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားဌာနတခုျဖစ္တဲ့ စီအင္န္အင္န္က မၾကာခင္က ထုတ္လႊင့္ျပသသြားခဲ့ပါတယ္။

“အရွက္ကင္းမဲ့ေသာ လူခ်မ္းသာတစု၏ လူမႈဘ၀မ်ား” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ႐ုပ္သံဇာတ္လမ္းတြဲေတြ ထုတ္လႊင့္ဖို႔အတြက္ ေရွ႕ေျပးအျဖစ္နဲ႔ ဒီမွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္ကို ျပသလိုက္ေလသလားလို႔ေတာင္ ထင္မိပါတယ္။

ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ အဲဒီမဂၤလာပြဲကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊရဲ့ စံအိမ္ေဂဟာမွာ ဂ်ဴလိုင္လက က်င္းပခဲ့တာပါ။ ဧရာဝတီမဂၢဇင္းက သူ႔ရဲ့ ဝက္ဘ္ဆိုက္ေပၚမွာ “ဗမာျပည္၏ ေတာ္ဝင္မဂၤလာအခမ္းအနား”လို႔  အမည္ေပးၿပီး တင္ခဲ့ပါတယ္။

ေဟာင္ေကာင္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ ေအးရွားဝိခ္ (Asiaweek) အပတ္စဥ္မဂၢဇင္းကလဲ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားတုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေစာေမာင္တို႔ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ေတြအျဖစ္ အ႐ူးထခဲ့ၾကပံုေတြကို ေဝေဝဆာဆာ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေစာေမာင္ဆိုတာ အခုလက္ရွိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊထက္အရင္ စစ္အုပ္စုကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့တဲ့သူပါ။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွာ သူ႔လက္ထဲက အာဏာကို ျပန္အသိမ္းခံခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ျပန္အသိမ္းမခံရခင္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေစာေမာင္ဟာ ေဂါက္ကြင္းတကြင္းမွာ သူ႔ကိုယ္သူ ေရွးေခတ္က ဗမာ့ စစ္သူရဲေကာင္း ဘုရင္ႀကီးတေယာက္ ဝင္စားသူအျဖစ္ ေႂကြးေၾကာ္ၿပီး သူ႔လူေတြကို ေဂါက္တံနဲ႔ လိုက္႐ုိက္ခဲ့တယ္လို႔ သတင္းစကားေတြ ထြက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဗမာျပည္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးရွင္ဘုရင္အစစ္ သီေပါမင္းကို ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီ နယ္ခ်ဲ႕ေတြက ၁၈၈၅ ခုႏွစ္မွာ ဖမ္းဆီးၿပီး အိႏိၵယႏိုင္ငံ ရတနာဂီရိ ကို ပို႔ခဲ့ပါတယ္။ ရတနာဂီရိ မွာပဲ ၁၉၁၆ ခုႏွစ္က ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာျပည္ကို အႏိုင္က်င့္ သိမ္းပိုက္ခဲ့တဲ့ ၿဗိတိသွ်တို႔ဟာ လုပ္ရဲကိုင္ရဲရွိၿပီး ပါးနပ္တဲ့ သီေပါရဲ့ မေဟသီ စုဖုရားလတ္ကို `Soup Plate´လို႔ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္း အမည္ေျပာင္တခု ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

စာေရးသူဟာ ေအးရွားဝိခ္ကို ၂၀၀၁ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ သတင္းေဆာင္းပါးေတြ ပို႔ေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဦးေနဝင္း မေသေသးပါဘူး။ စာေရးသူအေနနဲ႔ မင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔ မ်ားမ်ားစားစား ပတ္သက္စရာ အေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဗမာ့ ေကာလာဟလေတြနဲ႔ေတာ့ အကြ်မ္းတဝင္ ရွိခဲ့ပါတယ္။

ဦးေနဝင္းဟာ ေလယာဥ္တစင္းအတြင္းမွာ ရွင္ဘုရင္ဝတ္စံုကိုအျပည့္အစံုဝတ္၊ သစ္သားျမင္း႐ုပ္ႀကီးကိုစီးၿပီး ေရႊတိဂံုဘုရားကို သံုးပတ္ ပတ္တဲ့အေၾကာင္းလုိမ်ဳိး ေကာလာဟလေတြကို အမ်ားႀကီး ၾကားဖူးပါတယ္။

မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ အလြန္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဦးေနဝင္းဟာ မိန္းမေတြအမ်ားႀကီးယူခဲ့ရာမွာ အစြန္အဖ်ား အႏြယ္ေတာ္ေတြထဲက တေယာက္ကိုပါ လက္ထပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ၿဗိတိသွ်မင္းသမီးတပါးျဖစ္တဲ့ အလက္ဇႏၵရားနဲ႔ေတြ႔တုန္းက အိေျႏၵမဆည္ႏိုင္ေအာင္ ပ်ာယာခတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ေတြရဲ႕ အသံုးအေဆာင္ေတြကိုလည္း အလြန္ႀကိဳက္တတ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြကို သေဘာက်ပါတယ္။

လက္ေဆာင္ရထားတဲ့ ေငြေၾကးနဲ႔ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြ လႊမ္းၿခံဳထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးမိသားစုရဲ႕ ႐ုပ္ပံုေတြဟာ တကယ္ အံ့ၾသစရာေကာင္းပါသလား။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ားတုန္းက စာေရးသူဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က စထရင္းဟိုတယ္နဲ႔ အင္းယားလိပ္ဟိုတယ္တို႔မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အထက္တန္းလႊာ မဂၤလာေဆာင္ေတြကို ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဟိုတယ္အျပင္ဘက္က ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြရဲ႕ ဘဝနဲ႔ေတာ့ လံုးဝဆန္႔က်င္ဘက္ပါ။

ေတာ္ဝင္ မဂၤလာေဆာင္ကိုုၾကည့္ၿပီးေတာ့ စာေရးသူစိတ္ထဲ ခံစားရတာရွိပါတယ္။ ဒီခံစားမႈက ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊရဲ့ ႐ုိင္းစိုင္းတဲ့ ျပသမႈေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ရွင္ဘုရင္႐ူး ဇာတ္လမ္းေတြကို အရင္က ေလးေလးနက္နက္ သေဘာမထားမိ ခဲ့ေလျခင္းဆိုၿပီး ေနာင္တရတာေၾကာင့္လည္း ေပၚေပါက္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမဂၤလာပြဲက အခိုင္အမာထုတ္ေဖာ္ေျပာျပလိုက္တဲ့ အခ်က္တခုကို ျမင္သိလိုက္ရတာေၾကာင့္ ခံစားရတာပါ။

ဒီဗီဒီယုိကားကို ေလးေလးနက္နက္ ၾကည့္တဲ့သူတေယာက္အေနနဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ ဦးေဆာင္တဲ့ နအဖ စစ္အစိုးရဆီမွာ မိမိခ်မ္းသာေရးနဲ႔ မိမိအာဏာတည္ၿမဲေရးဆိုတာထက္ ပိုႀကီးမားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိေနလိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္လို ယံုၾကည္ႏိုင္္ပါ့မလဲ။

ဒီဗီဒီယုိကားဟာ လက္ရွိဗမာ့အသိုင္းအဝိုင္းက အထက္တန္းလႊာ လူတန္းစားေတြရဲ႕ဘဝ ဘယ္ေလာက္ ေအးၿငိမ္းသာယာေနသလဲ ဆိုတာကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ တေစ့တေစာင္း ျပသလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆီ ဦးတည္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ သူတို႔ ေရာက္ေနၿပီဆိုတာကို လက္ခံၾကဖို႔နဲ႕ သူတို႔အေပၚ မယံုမၾကည္ျဖစ္ေနၾကတာေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ဖို႔ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းကို စစ္အစိုးရက အၿမဲတမ္း ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္တိုဘာလတုန္းက ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းစာဆရာအမ်ားအျပားကို ျမန္မာျပည္တြင္း ဝင္ေရာက္ခြင့္ ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဒီအႀကိမ္ဟာ အေရအတြက္အမ်ားဆံုးပါပဲ။ ဒီသတင္းစာဆရာေတြကို အေျခခံဥပေဒအသစ္ ေရးဆြဲေနတဲ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံဆီ သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈခြင့္ ျပဳခဲ့ပါတယ္။

တအံ့တၾသ ျဖစ္မသြားၾကပါနဲ႔။ ဒီညီလာခံႀကီးကို ၁၉၉၃ ကတည္းက စခဲ့တာပါ။ ဒီညီလာခံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ အတြင္းမွာ စာေရးသူေရာက္ခဲ့စဥ္ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရတာေလးတခ်ိဳ႕ကို နဲနဲေျပာျပပါရေစ။ ညီလာခံခန္းမထဲက ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ဆိုသူ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ညီလာခံက်င္းပေနစဥ္မွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ (အိပ္မေနၾကသူ တခ်ိဳ႕လည္း ရွိပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ဂ်ပန္အျပာကာတြန္းစာအုပ္ေတြကို ၾကည့္ေနၾကတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ တခ်ဳိ႕ပါ)။ အိပ္ေနသူေတြဟာ ေဟာက္သံမ်ားထြက္ၿပီး အိပ္ေမာက်ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဟာက္သံအက်ယ္ဆံုး ထြက္ေနတဲ့ ေနရာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ိဳးညြန္႔နဲ႔ အျခားဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ေနရာယူထားၾကတဲ့ ေရွ႕ဆံုးအတန္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ိဳးညြန္႔ဟာ သာသနာေရးဝန္ႀကီးဌာနဝန္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ညီလာခံျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီ ဥကၠဌလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာေကာင္းေကာင္း မသင္ခဲ့ရတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးညြန္႔ဟာ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကသူေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းခဲ့တဲ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက ရန္ကုန္တိုင္း တိုင္းမႉးျဖစ္ခဲ့သူပါ။

အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲတဲ့အေၾကာင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ညီလာခံခန္းမႀကီးထဲမွာ တာဝန္ရွိသူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား အိပ္ေမာက်ေနခဲ့ ၾကတယ္လို႔ပဲ ေျပာရပါမယ္။ တကယ္ေတာ့ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးထဲမွာ တပ္မေတာ္ရဲ့ အခန္းက႑ကို အဓိကဦးစားေပးထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒကိုု ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားကတည္းက ေရးဆြဲထားခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဥပေဒအသစ္အရဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊဟာ ရွင္ဘုရင္ေတာ့ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ က်န္းမာေရးအေျခအေန ေကာင္းခဲ့ရင္ေတာ့ စနစ္သစ္အတြင္းမွာ ပထမဦးဆံုးေသာ သမၼတ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

ဦးေနဝင္းလည္း ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ားအတြင္းမွာ ဒီနည္းပရိယာယ္အတိုင္း က်င့္သံုးခဲ့တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အာဏာသိမ္းၿပီး ၁၂ ႏွစ္အၾကာမွာ လုပ္ခဲ့တာပါ။ အခုလက္ရွိ စစ္အာဏာရွင္မ်ားကေတာ့ အာဏာရတာ ၁၈ ႏွစ္႐ွိပါၿပီ။ အခုထက္ထိ အေျခခံဥပေဒသစ္လည္း မရွိေသးဘူး။ ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈလည္း ဘာမွ မေတြ႔ရေသးပါဘူး။

၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ ၿဗိတိသွ်ေတြ ထြက္မသြားခင္က ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ဥပေဒနဲ႔ ဦးေနဝင္းရဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဥပေဒ ၂ ခု ကေပးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳဆိုးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကပါတယ္။ အေတြ႔အႀကံဳေတြက သင္ခန္းစာယူဖို႔လည္း သူတို႔ လံုးဝဆႏၵမရွိသလို အေျခခံဥပေဒကိုလည္း အေဆာတလ်င္ မၿပီးစီးခ်င္ၾကဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာကိုေတာ့ သူတို႔ ရွင္းမျပဘူး။

အခုျပဳလုပ္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ လမ္းျပေျမပံုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ အခက္အခဲ အေႏွာင့္အယွက္မရွိဘူးဆိုရင္ေတာင္မွ အေျခခံဥပေဒ “မူၾကမ္း” ဟာ ေနာက္ႏွစ္အထိ မၿပီးႏိုင္ေသးပါဘူး။ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲၿပီးရင္ လူထုဆႏၵခံယူပြဲ လုပ္ရဦးမယ္။ ဒီဆႏၵခံယူပြဲက တႏွစ္ၾကာပါမယ္။ ၂၀၀၈ ကိုေရာက္သြားပါမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ရတာက အနည္းဆံုး တႏွစ္ အခ်ိန္ယူရပါမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္ေတာ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ စစ္တပ္ႀကီးစိုးတဲ့ အစိုးရတခု ေပၚေပါက္လာပါမယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ အေရးပါတဲ့ ဝန္ႀကီးဌာနေတြကို စစ္အရာရွိေဟာင္းေတြကပဲ ယူထားမွာပါ။

နအဖစစ္အစိုးရကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ ဝါအရင့္ဆံုး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ၄ ေယာက္ထဲက အခုဆိုရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ တေယာက္ပဲက်န္ပါေတာ့တယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးေစာေမာင္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးတို႔က ေသသြားၾကၿပီ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ ဟာလည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကို အတိုက္အခံ အေျပာဆံုး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နည္းတူ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတယ္။။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရခဲ့ေပမယ့္ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေနတဲ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံမွာ ပါဝင္တက္ေရာက္ျခင္းမရွိပါဘူး။

ယခုအၾကမ္းဖ်င္းေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအတိုင္း အျမန္ဆံုးအေကာင္အထည္ေပၚလာမယ္ဆိုရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ကို ျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုျဖစ္ျဖစ္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မတိုင္မီမွာ လႊတ္ေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊရဲ႕ ႐ိုးသားတဲ့စိတ္ဓာတ္ ဒါမွမဟုတ္ တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ မဆုတ္မနစ္ ေဆာင္ရြက္မယ့္စိတ္ဓာတ္ကို ေတြးဆေနတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သန္းေရႊရဲ႕ သမီးမဂၤလာေဆာင္ဗီဒီယုိကို ဖြင့္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။     ။ [Top]

(၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ဧရာဝတီမဂၢဇင္းမွ Dominic Faulder ၏ The Big Sleep ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုသည္)