ေအာင္ျမင္မႈရသည့္ စကၤာပူက ျမန္မာေရးရာႏွီးေႏွာပြဲ
ေအာင္ေဇာ္
စကၤာပူအမ်ဳိးသားတကၠသိုလ္က ႀကီးမႉးက်င္းပေပးသည့္ ႏို္င္ငံတကာ ျမန္မာ့ေရးရာႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲသည္္ စီစဥ္သူမ်ား၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အတိုင္း ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးခဲ့ပါသည္။
ယင္းပြဲသို႔ ျမန္မာပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားပညာရွင္မ်ား ၂၀၀ခန္႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ထံုးစံအတိုင္းဆိုလွ်င္ စစ္အစိုးရသည္ ဤကဲ့သို႔ေသာ နိုင္ငံတကာပြဲမ်ားသို႔ တက္ေရာက္မည့္သူမ်ားအား ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးရန္ “အင္တင္တင္” လုပ္တတ္ပါသည္။ ဤပြဲသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားခံရသည့္
“ ျပည္သူ႔လူရႊင္ေတာ္ႀကီး ဇာဂနာ” ကို ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္မေပးခဲ့ပါ။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ ဤပြဲကိုကား ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွ ပညာရွင္မ်ား အႏုပညာရွင္မ်ား စာေရးဆရာမ်ား အန္ဂ်ီအိုလုပ္ေနသူမ်ား တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား စသည္ျဖင့္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား
ပါ၀င္တက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။
ဤသို႔ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးသြားသည္အထိ ဤပြဲကို ဦးေဆာင္စီစဥ္ခဲ့သူမွာ ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လႈိင္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွ ပညာရွင္မ်ားကို ဤသို႔ေသာႏွီးေႏွာပြဲမ်ားတြင္ စကားေျပာႏိုင္ရန္၊ ျပည္တြင္းျပည္ပပညာရွင္ အခ်င္းခ်င္းနားလည္မႈ တိုးလာေစရန္ႏွင့္ ႐ႈပ္ေထြးသည့္ ျမန္မာ့အေရးမ်ားကို ေဆြးေႏြးႏို္င္ၾကရန္ ရည္ရြယ္သည္ဟု စကၤာပူအမ်ဳိးသားတကၠသိုလ္တြင္ လက္ေထာက္ပါေမာကၡအျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေနသူ ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လႈိင္က ေျပာပါသည္။
“ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြဟာလည္း ဒီလုိပြဲမ်ဳိးကုိ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ျပခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာပညာရွင္ ေတြလည္း ႏိုင္ငံတကာစံခ်ိန္မီတဲ့ အေၾကာင္း ျပခ်င္တယ္” ဟု ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လိႈင္က ေျပာသည္။ ျမန္မာသုေတသီ မ်ားသည္ ပညာရပ္ဆိုင္ရာစာတမ္းမ်ားကို ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ေရးသား တင္ျပႏိုင္စြမ္း ရွိၾကသည္ဟုလည္း သူက ေျပာသည္။
ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လိႈင္၏စကားကုိ ျမန္မာပညာရွင္မ်ားကေရာ ႏိုင္ငံျခားသားပညာရွင္မ်ားကပါ သေဘာတူၾကသည္။
“ ဒီပြဲက ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လႈိင္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္လာရတာပါ။ ကြ်န္မတို႔ သူ႔ကိုေက်းဇူးတင္တယ္ ”ဟု ထင္ရွားသည့္ သမားေတာ္ႀကီး ေဒါက္တာေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္က ေျပာသည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္သည္ လူထုက်န္းမာေရး လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ကိုယ္ခံအားက်ဆင္းမႈေရာဂါဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္ပါသည္။
ျပည္တြင္း ျမန္မာပညာရွင္မ်ားက စီးပြားေရး၊ ပညာေရး ၊ က်န္းမာေရး ၊ အမ်ဳိးသမီးေရး၊ သမိုင္း ၊ တိုင္းရင္းသား ႏွင့္ စာေပအေၾကာင္း စာတမ္းတင္ၾကသည္။ ျပင္ပ ျမန္မာပညာရွင္မ်ားက ဒုကၡသည္အေၾကာင္း၊ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔မ်ား အေၾကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈအေၾကာင္း၊ အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးအေၾကာင္း စာတမ္းဖတ္ၾကသည္။ ပရိသတ္၏ တံု႔ျပန္မႈျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ရမည္ဆိုလွ်င္ ဤပြဲသည္ အလြန္ေက်နပ္အားရစရာဟု ေျပာရပါမည္။
ဤပြဲသို႔ သံအမတ္ေဟာင္းမ်ား၊ ပါေမာကၡေဟာင္းမ်ား၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းလက္ထက္တြင္ အမႈထမ္းခဲ့ဖူးသည့္ အရာရွိႀကီးမ်ား၊ ယခုစစ္အစိုးရလက္ေအာက္တြင္ အမႈထမ္းေနသူမ်ား စသည္ျဖင့္ လူစံုတက္ေရာက္လာသည္။ သူတို႔ကား ေဟာေျပာတင္ျပခ်က္မ်ားကို အာ႐ံုစိုက္ၿပီး နားေထာင္ၾကသည္။ တျခားသူမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္၍ သူတို႔အျမင္မ်ားကိုလည္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကသည္။
လက္ဖက္ရည္ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ ႏွင့္ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္မ်ားတြင္ကား ေျပာဆိုေဆြးေႏြးျခင္းမ်ားကို (အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္ၾကမည့္သူမ်ားအၾကား ) နားလည္မႈျဖင့္ သတိထားၿပီး ေရွာင္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕က ေခ်ာင္က်သည့္ေနရာ မ်ားတြင္ အသာပူးကပ္ၿပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္သို႔ စစ္အစိုးရေျပာင္းသြားသည့္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ထိန္းသိမ္းထားသည့္အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အတြင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမည့္လကၡဏာမ်ား မရွိသည့္အေၾကာင္း ။ သူတို႔မ်က္လံုးမ်ားမွာ တစံုတေယာက္က ေခ်ာင္းနားေထာင္မည္လားဟု သတိထားၿပီး ၾကည့္ေနသည့္ပုံမ်ဳိး။
“ ကြ်န္ေတာ္က အထဲကို ျပန္မွာဗ် - ေထာင္ထဲ မေရာက္ခ်င္ဘူးဗ်ာ ” ဟု တေယာက္က ရြံ႕တြန္႔တြန္႔ ေျပာပါသည္။
ဤကဲ့သို႔စိုးရိမ္မႈမ်ဳိးမ်ား ရွိေနေသာ္လည္း တက္ေရာက္သူအမ်ားစုမွာ ႏွီးေႏွာပြဲ၏ရလဒ္အေပၚတြင္
ေက်နပ္၀မ္းေျမာက္ၾကပါသည္။
“ အျပင္က ျမန္မာေတြနဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရတယ္ - ေနာက္ၿပီး အေတြ႔အႀကံဳေကာင္းေတြ ရတယ္” ဟု ျမန္မာစာေရးဆရာတဦးက မွတ္ခ်က္ခ်သည္။
ဒတ္ခ်္လူမ်ဳိး ပညာရွင္ တြမ္ကေရးမားက ဤပြဲအေပၚ ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုသည္။ ျပည္တြင္းက ျမန္မာမ်ားက ျပည္တြင္း၌ အခြင့္အလမ္းမ်ား ဖန္တီးေရး ႏွင့္ ပညာရွင္မ်ား၏ ေနရာကို ခ်ဲ႕ထြင္ေရးအေပၚတြင္ အဓိကထားၿပီး ျပည္ပျမန္မာမ်ားက စစ္အစိုးရ၏ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားကို အဓိကထား၍ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသည္ကို ေတြ႔ရေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။
ေနာက္ဆံုးပိတ္ မ်က္ႏွာစံုညီပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိႏိုင္ငံေရးအေျခအေနအေၾကာင္း တင္ျပေျပာဆို ၾကပါသည္။ ဤအၿပီးသတ္ပြဲသည္ တက္ေရာက္သူတို႔၏ ေဝဖန္မႈကို အခံရဆံုးပြဲလည္း ျဖစ္သည္။
ေနာက္ပိတ္ဆံုးပြဲ၌ သဘာပတိ လုပ္သူမွာ ေဒါက္တာေရာဘတ္ေတလာ။ စကားေျပာသူမ်ားမွာ စကၤာပူအမ်ဳိးသားတကၠသိုလ္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေရးရာ ဌာနမွ ေဒါက္တာ တင္ေမာင္ေမာင္သန္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၿဗိတိသွ် သံအမတ္ႀကီးေဟာင္း ဗစ္ကီဘိုးမင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ၾကား၀င္ေဆာင္ရြက္သူအျဖစ္ ထင္ရွားသူ ကခ်င္လူမ်ဳိး ေဒါက္တာ ဆဘြဲဂြ်မ္ ႏွင့္ အေမရိကန္လူမ်ဳိး ပညာရွင္ ေဒးဗစ္စတိန္းဘာ့ဂ္တို႔ ျဖစ္သည္။
ေဒါက္တာဆဘြဲဂြ်မ္က စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ား အလုပ္မျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားသည္ အကြဲကြဲ အၿပဲၿပဲ ျဖစ္ေနသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ဘာမွ် အက်ဳိးရွိမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ “လုပ္ခ်င္တာေတြကို မလုပ္ဘဲ လုပ္ႏိုင္တာေတြကိုပဲ လုပ္ၾကရေအာင္” ဟု သူက ပရိသတ္ကို ေျပာသည္။
သံအမတ္ႀကီးေဟာင္းဗစ္ကီဘိုးမင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ျပဳလုပ္မည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ အသစ္မ်ား၏ အလားအလာတို႔ကို အၾကမ္းဖ်င္းေျပာသြားသည္။
ေဒးဗစ္စတိန္းဘာ့ဂ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအၾကား လြဲမွားစြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္းေကာင္း၊ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားေရးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ေျဖရွင္းရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း သတိေပးေျပာၾကားသြားသည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ရင္းႏွီးလြန္းသည့္အတြက္ စစ္အစိုးရ၏ ေရွ႕ေနႀကီးဟု တံဆိပ္ကပ္ျခင္း ခံေနရေသာ ေရာဘတ္ေတလာက ျမန္မာ့အေရးကိစၥသည္ အျဖဴအမည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ကြဲေနသည့္အရာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေရွ႕ေရးအလားအလာသည္ အလြန္ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏို္င္ငံအတြင္းတြင္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ရန္ အလားအလာရွိေၾကာင္း၊ အနာဂတ္ကို ႀကိဳေျပာ၍ မရႏို္င္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ “ ေနာက္ထပ္အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္လာလိမ့္ဦးမယ္ ” ဟု သူက ေျပာသည္။
ပရိသတ္တခ်ဳိ႕က ေနာက္ဆံုးပိတ္ မ်က္ႏွာစံုညီပြဲသည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ေစ့စပ္ရန္လိုလားသူမ်ားႏွင့္ စစ္အစိုးရဘက္က ေရွ႕ေနလိုက္သူမ်ား လႊမ္းမိုးႀကီးစိုးသည့္ပြဲဟု ေ၀ဖန္ၾကသည္။
ေရာဘတ္ေတလာကို ထည့္ထားျခင္းသည္ စစ္အစိုးရေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ျခင္းျဖစ္သည္ ဟု စာေရးဆရာတဦးက ေျပာသည္။ စစ္အစိုုးရက ေလးစား သေဘာက်သည့္ ပညာရွင္ဟူ၍ ေရာဘတ္ေတလာတေယာက္သာ ရွိသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရာဘတ္ေတလာကို ထည့္ထားျခင္းျဖင့္ အေထာက္အကူရသည္ဟု သူက ေျပာသည္။ ေရာဘတ္ေတလာႏွင့္ စစ္အစိုးရ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ဆန္းတို႔ မၾကာမီက ေတြ႔ဆံုခဲ့သည့္ပံုမ်ားကို စစ္အစိုးရ၏သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
ေနာက္ဆံုးပိတ္မ်က္ႏွာစံုညီပြဲတြင္ တင္ျပေျပာဆိုခ်က္မ်ားသည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ေစ့စပ္ေရး၊ မ်ဳိးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး စသည့္မူ၀ါဒမ်ားကို ေဖာ္ျပေသာတင္ျပခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ပရိသတ္တခ်ဳိ႕က ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။
ယခင္ ႏွီးေႏွာပြဲမ်ားႏွင့္ မတူသည္မွာ ေနာက္ဆံုးပိတ္မ်က္ႏွာစံုညီပြဲတြင္ ပရိသတ္ကို ေမးခြန္းထုတ္ခြင့္မေပးသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ ေဟာေျပာသူမ်ား ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ အခမ္းအနားကို သိမ္းလိုက္သည္။ “ စီစဥ္သူေတြဟာ သူတို႔ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးတာပဲ လိုခ်င္ပံုရတယ္ ။ အျငင္းအခုန္ေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပံုမရဘူး ” ဟု ႏိုင္ငံျခားသားပညာရွင္ တေယာက္က ေျပာသည္။ စီစဥ္သူမ်ားကမူ အခမ္းအနားက်င္းပသည့္ ခန္းမကို ေန႔တ၀က္သာ ငွားရမ္းထားေၾကာင္း၊ အခ်ိန္လြန္ေၾကး မေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
ျပည္တြင္းမွ လာသည့္ ျမန္မာတခ်ဳိ႕က အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားအေပၚတြင္ သံသယ ရွိေနၾကသည္။ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို စစ္အစိုးရက စိတ္၀င္စားျခင္းမရွိပါဟု ျမန္မာပညာရွင္တေယာက္က ေျပာသည္။ တဖက္သပ္အခ်စ္ပဲ ဟု သူက ဆိုသည္။
ျမန္မာစာေရးဆရာတခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပညာရွင္တခ်ဳိ႕ကို ဧည့္ခံပြဲလုပ္ခဲ့သည့္ စကၤာပူေန ျမန္မာမ်ားက ပို၍ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရဲရဲတင္းတင္း ရွိသည္။ သူတို႔က စစ္အစိုးရႏွင့္ေစ့စပ္ေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးမ်ားကို လက္သင့္မခံၾကေပ။ ေနာက္ထပ္ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ အံုႁကြမႈအေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ အေထြေထြ မေက်နပ္မႈမ်ားအေၾကာင္း၊ စစ္အစိုးရ ျဖဳတ္ခ်ေရး အလားအလာမ်ားအေၾကာင္းကိုသာ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးၾကသည္။
ဤကဲ့သို႔ အယူအဆကြဲျပားျခားနားမႈမ်ဳိးကား ျမန္မာပညာရွင္မ်ားအတြက္ အထူးအဆန္းမဟုတ္ေပ။ ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ပါသည္။ မည္သည့္အျမင္မွ အဆိုးျမင္မဟုတ္။ အမည္မေဖာ္လိုေသာ ျမန္မာတဦးက ဤသို႔ ဆိုပါသည္။
“ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က စစ္အစိုးရရဲ႕ အလုအယက္ကို ခံရတယ္ဗ်ာ။ အခုေတာ့ ႏိုင္ငံျခားပညာရွင္ေတြနဲ႔ စစ္အစိုးရဘက္က ေရွ႕ေနလိုက္သူေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ဘာေျပာသလဲဆိုရင္ လုယက္တာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔က လႉတာပါတဲ့ ။ ေတာ္ေတာ္ မတရားတာဘဲဗ်”။ [Top]
(Aung Zaw ၏ Burma Conference in Singapore a Success ကို ဆီေလ်ာ္သလို ျပန္ဆိုပါသည္)
|
